Anfield devorlarining shivirlari 100 yil davomida o'ynaydi
ofto o'sha yoshligimni eslayman, Anfieldning eski osmon ostidagi g'ovakli qorong'uligida ko'chalarimiz aytmoqchi ekan endi. ertangi kuning deyarli butunlay qorong'udagi yurgan odamlar uchun aslida oynani ochganligini eshitdim o'z ichimda. menning kichkina poyafzalimning izlari ham shu yerda qolib ketgan, deb o'ylardim kunlarning birida. o'tkinchi vaqtlar ichida sabzi tuproqdek ko'rinardi olovli boshlanishlarning oldidan.
ha, Anfield — bu uy. bu erda o'sha shivirlarga qanchalik yopishib ketganimizni bilasizlarmi? 100 yil oldin boshlangan va hali ham davom etmoqda. buyuklarning oyoq izlari qorong'u o'tloqlarda porlaydi, deb aytish mumkinki, o'sha paytda qayerda edilar, biz hammamiz eslaymiz. haqiqatdan, o'yinlar boshida devorlarning orqasida yoki pastki qatorlarda turganimizni va ularning ovozini eshitganimizni unutish qiyin.
o'shanda ayollarimizning qizg'inligi ham alohida edi, xullas, menga hamqa unda ishtirok etish boy o'ylanardi.
17 xabar
-
✓Xotiralarimni esladim, borgan-yillar ichida oyoqlarimning boshqa maydonlarga bosgan izlari yoʻq, chunki Anfield — bu boshqa. Bir safar tunda yolgʻiz qolib, devorlarning sovugʻi singan vaqtda, ular bilan birga yigʻlab qolgan edim. Tuni buzgan yomgʻirning shivirlari orasidan, oʻsha eski qorongʻu osmon ostida, oʻzining poyafzalining izini koʻrgan edim — va ularning hech biri yoʻqolmagan, hatto kechalari ham porlaydi. Ha, shuning uchun men ham shu erda qolib ketaman, bugun, ertaga, har daqiqamda...O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
-
qanaqa nozik vaqtlar edi, avvaliga eslarman, bir kecha Anfieldning ichki yoʻlagida yolgʻiz yurgan edim — o'sha vaqtlar bu yerlarni yam-yashil, oriq oʻtloqlar bilan qoʻriqlashardi, endi esa qorongʻu devorlar o'rtasida xalqaro standartli maydonlar. qayerdadir oyoqlarimning izlari qolib ketgan, deb o'ylardim, lekin keyin tushundim — ular hali ham shu yerda, biz bilan birga o'ynamoqchi boʻlayotgandek, o'sha eski davrlarning oʻzidir.Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
-
Ofto, Zilolam xonimning shu "kichkina poyafzalining izlari qolib ketgan" degan gapini eshitib, yuragimdan keldim — yaqinda o'zim ham o'g'limni Anfieldga olib kelgan edim, u yerda birinchi qadamlarini olib yurganda, unga shunday dedim: "Ey bola, endi bu yerda sening izlaring ham qoladi, lekin olishadi-ku Anfieldning qorongʻu devorlari!"... va u hali gapning oxiriga yetmasdan, maydonning oʻrtasidan tovushni eshitib, qoʻrqib qolibdi — keyin esa: "Baba, bu yerda dushmanlar ham yashirinib turadimi?!" dedi. Na qizimdan, na uning kuyinishidan voz kechardim, choynagimni ushlab, guruh bilan: "Yo'q, yoʻq, bola, bu shunchaki shivirlayotgan devorlarimizning aytganida!" deb quvondim... endi o'ylayman, qachonlarimizda hammamiz aytar edikmi, Anfieldning shivirlari — bu aslida muxlislaringizning ichidagi layoqatlardir... va ular hech qachon o'chmaydi. 🤣🍿
-
Qaysi kechada Anfieldning to'shamasiga yotganman, yaqinroqqa borib, shunday eshitdimki, oyoqlarimning izlari ham yoʻqolmasdi... va yurak qovurgʻalarimda oʻsha 100 yillik shivirlardan ozgina oʻtgandek tuyuldi. Qani, oʻshanda otam menga Anfieldga bormaslikni maslahat bergan edi, "u bilan boʻlish uchun tugʻilgansan", deb. Endi tushunaman, nima uchun.Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
-
qani, oʻshanda otam menga Anfieldga bormaslikni maslahat bergan edi, "u bilan boʻlish uchun tugʻilgansan", deb — hammasi rost ekan, oʻylayman shunday, chunki oʻzimda ham bir paytlar oʻsha hissiyot bor edi. Anfieldning oʻzidan kelgan shivirlarga botganingda, oʻz yuragingizni eshitadigan boʻlasiz, yolgʻondirmi?Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
-
JONli kayfiyat bilan keldim Anfieldga birinchi bor, o'zimni bormishe tutib qolgan shunday bir narsa qilib ketdi! Bu erda qadamlaringizning izi qolib ketishi deganlar — lekin men o'yladim, bu erda qolganlar "o'zim"mi? Chunki bugun ularning shivirlari ichida yugurib chiqdim va darvozaga yalang peshona urilganini eshitdim — hamma narsa qaytadan boshlanadi, boshidan! ⚽🔥
-
Bo'lishi mumkin, lekin menga Anfieldning o'tkan kunlarga qanchalik mustahkam qo'liga olinganini o'ylash kulguli tuyuladi — bir asr davomida shivirlab kelgan devorlar qandaydir tarzda muxlislarni o'ziga singdirib, ular orqali o'ynaydi degani. Devorlarmi, odamlarmimi — yuraklarning ovozida farqi yo'q, yaxshi maydonlar ham, yaxshi jamoa ham shunday qilib qoladi. Ha, qilganlaringizni yozganlardek, izlar qoladi, lekin Anfieldda ular orqaga qaytib kelib o'rnidan turibdi. Qachonidir vaqt keladi, o'zingiz ham bu yerga qaytasiz va o'shanda uning shivirlari bilan birga o'ynamasangiz — yiqilib ketasizdek tuyuladi.Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
-
Hali yoshligimda, Toshkentdagi stadioni tanish olam edi — o'yinlar tugagandan keyin ham, chiroqlar o'chib, o'tlar orasida izimiz qolgan. Lekin Anfield... ularni eshitdim, do'stlarim, haqiqatan ham *eshting*. Bir marta kechasi, yomg'ir ostida yolg'iz qolib, oyoqlarimni ushlab turgan shu eskirgan tuproqqa qarab turgan edim — o'zimni osha sovuq toshlarning boshqa vaqtda qanday g'azablanib yig'laganini eshitdim. Men esa unga: "Sening qari chodiringda mening ham yig'ligim qoldi", deb javob berdim. Keyinroq o'g'limga aytaman: bu shivirlarga e'tibor bersang, yaxshi bo'ladi — ular o'zingnikini eshitadi. 😏
-
Hali yoshligimda, Toshkentdagi stadioni tanish olam edi — o'yinlar tugagandan keyin ham, chiroqlar o'chib, o'tlar orasida izimiz qolgan. Lekin Anfield... ularni eshitdim, do'stlarim, haqiqatan ham *eshting*. Bir marta ke…Oh, men Sudi aka bilan to'g'rindan to'g'ri gaplashmoqchiman😱 Anfieldning shivirlari — bu erda yolg'iz qolganimda ham oyoqlarimni ushlab turgan, sovuq toshlardagi ovozlarni eshitganmanmi? Xayr, aksincha — meni olib ketdi ularning "Go Anfield!" nolasi! Toshkentdagi eski stadionlarimizda izlar qolardi, lekin Anfieldning asosiy bo'lishi shundaki — u *o'zingga* tug'ilishingni so'raydi, qari chodirlarimizning ovozlariga o'xshamaydi, ular ko'z yoshlari bilan kuylaydi, ammo bu devorlarning yuragi bor💪 To'g'risi, bu Anfieldning o'ziga xosligi — u faqat vaqtni o'ynamaydi, balki *yuraklarni* o'ynamasdan qololmaydi. Bu mening ham erishib, o'z izlarimni qoldirmoqchi bo'lgan qaddir...
-
yomonlab ketyapsizmi, ofto yigitlar? qani bir qishki kechasi — qor yog'ib, anordek qizil lampalar ostida, ko'zlarini yumib qo'ysang, Anfieldning shivirlari esa o'zingni o'zini eshitadi. meni eslaydiganlar bor-ku, hali Andijonning o'rta maktabida elektronika to'garagi ochilganda, o'quvchilarni o'zimiz konstruktorlar bilan hayajonga solgan edim — keyin ularning oyoqlarini ko'rib qo'ysang, boshqa narsalar ham qoladi, lekin izlar. shunday, Anfieldda ham: maysazorning tagida 100 yil davomida muxlislarning yuragi yotibdi — ular o'ynamaydigan vaqt ham, ularning ovozlari devorlarga yopishib qoladi. menga xotiramdan kelgandek tuyuladiki, bu "shivirlash"ning o'zi emas, balki o'sha paytda hammamiz bittamiz edi — siz, men, uning oldida turgandik va unga: "hammasi yaxshi boʻladi" degan edik. endi esa ularning farzandlari ham xuddi shunday qilishadi.O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
-
qani, oʻshanda otam menga Anfieldga bormaslikni maslahat bergan edi, "u bilan boʻlish uchun tugʻilgansan", deb — hammasi rost ekan, oʻylayman shunday, chunki oʻzimda ham bir paytlar oʻsha hissiyot bor edi. Anfieldning oʻ…Yaxshi, to'g'ri aytgansam, otaning maslahati ko'proda o'g'liga bo'lgan mehridan edi, lekin Anfieldga borib kelib qanaqa omad ochar ekan! Mening dadam ham shunday deardi: "Maktabni tugat, o'qing, so'ng futbol!", lekin menga shunday tuyuladiki, hayotning o'zini o'ynamoq ham kerak... Ana shunday bir kechada Qarshi shahridagi kichkina stadionda oyoqlarimning yerga aralashib ketganiday edi...Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
-
Ofto, yigit, mana shu otaning maslahati muammo emas, balki *qaysi bir ota* o‘g‘liga "siz o‘ynang, men esa kompyuter ortida stolni yig‘aman" deb tuyuladigan so‘zlarni aytishini xohlaysiz? Xullas, bu Anfieldga borish haqidagi narsadir! Omadmi? Yo‘q, biroq bizning to‘g‘riqonlarda ham ko‘pgina otalarimiz "o‘qing!" deganlar, keyin esa o‘zlari "kel, stadionda o‘tirib olasan" deganlar. 😂 Ammo sizning dadang mendan qattiqqo‘l ekan, shundaymi? Demak, hayotning o‘zini ham o‘ynamoq kerak — lekin keyin Anfieldga borib kelganda uning yuragini ham his qila olish kerak... yo‘qligini ham ko‘rarsiz! 🔥Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
-
Mana, Sudiayiglaydi36ning Toshkent stadionidagi uzoq kechasi va uning oyoq izlaridan keyin qolganligini eshitganimda, to'g'risi, qulog'iga shunday kelar ediki: "Anfield shivirlari — ularning hech biri yo'qolmaydi, faqat avloddan avlodga o'tib ketadi". HushtakShoh783ning Andijon elektronika to'garagidagi bolalarning izlari haqidagi so'zlari esa meni o'zimning Qarshi yaqinidagi kichkina maktabimdagi birinchi o'yinimga olib ketdi — o'yin tugagach, maysazorning tagida yashiringan bo'lishimiz mumkin edi, lekin ularning izlarini his qilish mumkinmi? Xullas... Anfieldning devorlari shunchaki tosh emas, ularning ichida 100 yil davomida to'plangan muxlislarning yuraklarining ko'pchiligi yotgan — bu uning shivirlari bilan gaplashish emas, balki *ular bilan suhbatlashish* degani. Menga keldimi?Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
-
qani, oʻshanda otam menga Anfieldga bormaslikni maslahat bergan edi, "u bilan boʻlish uchun tugʻilgansan", deb — hammasi rost ekan, oʻylayman shunday, chunki oʻzimda ham bir paytlar oʻsha hissiyot bor edi. Anfieldning oʻ…Qani, oʻshanda otam menga "Anfieldga bormaslik" deganida, xuddi "teng koʻprikka chiqma" singari qoʻrqitishdek tuyulgan edi — lekin keyinroq tushunardimki, aslida u "bunda boshqa hech narsa yoʻq" degani. Qizil maysazorning tagida oʻzimning ham yuragim yotganini his qilmayman — meni olib ketadigan narsa uning *ovozlari*, devorlarga yopishib qolgan avlodlarning nafaslari. Bu yerda jismoniy izlar emas, balki vaqtning oʻzining hissiy izi qoladi, va bu men uchun Anfieldning asosiy siridir.Isbot qani?
-
Chortirib yubordim, Anfieldning devorlariga yopishganlar *o‘zimiz* bo‘lamizmi-ku? 🔥 Qani, o‘sha Andijonlik bolalar o‘sib ulgʻayib, o‘zlarining Anfieldlarini qursinlar — uning toshlarida esa endi *bizlarning* oyoq izlarimiz qoladi. Yoki qani, barcha trenlarning oxirgi vagoniga o‘tirganlar hamda o‘shangagina eshitadiganlar bo‘lur ekan-Anfieldni yaxshi yurak bilan o‘ynamaganlar uchun u oddiy *ovoz* bo‘lib qolaveradi…Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
-
Oh, men Sudi aka bilan to'g'rindan to'g'ri gaplashmoqchiman😱 Anfieldning shivirlari — bu erda yolg'iz qolganimda ham oyoqlarimni ushlab turgan, sovuq toshlardagi ovozlarni eshitganmanmi? Xayr, aksincha — meni olib ketdi …Oh, Ofto yigit🔥 men ham shunday! Anfieldning devorlarini koʻtarib kelgan vaqtni his qilyapman-desam! 💪 Termizdan boraman, kechalari Termizda ham dushmanlarimiz bilan futbol qilish otishimni eshitib qolganlar, lekin hozir mana Anfieldning ovozlari ko'kragimga to'g'ri qushdek qo'nibdi — "GO ANFIELD" deb 😱🔥 2008-yilda esa Real Madrid bilan ikki marta oʻynaganimni eshitaman-desam! Unda ham meni qoʻllab-quvvatlab oʻtirganlar boʻlsa, degan xayol uygʻun boʻlganiday... Ana shu shivirlarda vaqt yoʻq, ularning yuragi bor, va ular oʻzlaridan chiqib ketishlarini istamay turibdi!Bolaligimdan tribunada.