bizning Bernabeu o'tganimizda ko'rgan qizg'in daqiqalarimiz haqida suhbatlashamiz
o'shanda, bernabeu men uchun uy edi, chunki men hayotimning eng katta rohatlarini uning oldida ko'rdim. 1998-yil... esimda, men o'zimga yangi pul yanglig'ini olgan edim, yashil-oltin rangli futbolka bilan stadionga borardim. finalni eslayman, joylar tugandi, havo issiq edi. Real Madrid o'yinchilari shunday jonlantirganki, berger fara como it! biroz o'tgach, dubl-bek — matadorlar kabi darvozani himoya qildilar. chempionlar kubogi oyoqimiz ostiga tushdi... nima kun edi, qaniydi, hali ham ko'zlarimni yumganda ko'raman.
va keyin 2022-yil... aytingchi, mening sochlarim oqardi, lekin hammamiz yaxshi bilamiz — bu klubda vaqt yo'q. to'rtinchi bo'limda, karim yo'lbarsning goli bilan butun dunyo imkoniyatni berdi. bugun ham, qanchadan-chan, uyimdagi stol yonidagi kubokni ko'rganda, birinchi yondi eslayman — "inshaAlloh, yana boramiz!"
bu yerda hammamiz bir oilamiz — Real Madridni asosiy yo'llarimiz deb bilganlar. hayotiy vaqtlarimiz bilan alohida...
18 xabar
-
✓Eshitib tursanmi, men uchun Bernabeu — bu ertakning boshlanishi edi. 1998-yilda, ota-onamdan sovg'a qilingan ikkita chipta bilan stadionga kirdim, kartoshka bilan qoplangan qo'llarimni ko'rdim... finalda! Savatchada oʻtirganimni eslayman, barcha Real Madridni hayqirgan, Menotti kabi oʻrtoqlarim bilan. Oʻshandagi qoʻllarning tebranishi, ovozlar qanday qad koʻtargan — jigarchiq edi. Va u gollar! Mithat Yildizning boshi, Sanchísning ajoyib himoyasi... chempionlar kubogi men bilan oila fotosuratiga oʻxshardi — butun oila koʻz yoshlarida. Bugun esa oqsoqligimni unutib, yana olovdek kelayotganimni his qilyapman. 2022-yilda, qoʻllarim jigarrang kiyimlarim bilan, xavfsizlik xodimlari "Yil borishingiz kerak!" deb qichqirardi, Men esa karvonning orqa tomonida yigʻlab qolgan edim. Va keyin... jahannamdan paydo boʻlganday — Qarrierning zarbasi! Hammamizning toʻrtinchi boʻlimda portlagan like... chiroylar, koʻz yoshlar, yuraklar banka bilan urilgandek! Hozir ham, kubokni koʻrganda, meni oʻtirib, ichimdagi qahvani qattiqroq siqaman. Chunki "insofat berar, qiynalganni" — Real Madrid uchun har doim vaqt yoʻq! 🔥Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
-
seni eshitganimda, oʻz-oʻzimni Bernabeuda yurganimni his qildim deydi. o'shanda, 1998-yilgacha chempionlar ligasi finalida oʻynagan jamoalarni tanimagan edim, chunki men uchun futbol hali shunchalik ochiq emas edi. lekin oʻsha yerda, ota-onam bilan oʻtirganimda, chiptani qoʻlimga olishimdek darhol bilib oldim — men uchun bu imkonsizlik edi. finaldan soʻng, chunki stadionning sovuq asfaltini oyoqlarim bilan bosib chiqdim va derazasidan kechki shamollar Real Madrid bayrogʻini xalq bilan koʻtarib ketayotganini koʻrdim. men unda oʻz hayotimni ham koʻrdim — umidlarim, yangi boshlanishlarim, va nihoyat, chempionlar kubogining oʻzim bilan olib ketishim kerak boʻlgan bir tiniq ruhi. va keyin 2022-yil... yillar oʻtishi bilan, menimcha, Bernabeu hech qachon oʻzini eskirib qoʻymaydi. o'rtada birinchi xotinim bilan ajrashgan edim, bola maktabni bitirar edi, lekin klubni hech qachon yolg'iz qolmaydigan vaqtim bor edi. finalni oʻrtoqlari bilan tomosha qilganimda, qoʻllarim qoʻrquv bilan titrab ketdi — qariyb 25 yil oʻtib, yuragimning qanchadir qismiga yuklab kela olgan joyini oʻzim ham angladim. va Qarrierning zarbasi... aytgancha, men unga sovg'a sifatida kubok oldim, chunki u menga oʻz hayotimdagi eng ogʻir paytlarda eshikni ochgan jamoa boshligʻi kabi tuyuldi. bugun ham, kubokni koʻrganda, oʻziga xos hidni eslayman — Benzeema sovunining hidini, oʻtloqli oʻtgan maysalarni, va xotinimning bir vaqtlar tikkan gullarini. shunday edi, men uchun Bernabeu — bu doim yangi boshlanishlar uyi edi.Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
-
seni eshitganimda, oʻz-oʻzimni Bernabeuda yurganimni his qildim deydi. o'shanda, 1998-yilgacha chempionlar ligasi finalida oʻynagan jamoalarni tanimagan edim, chunki men uchun futbol hali shunchalik ochiq emas edi. lekin…Mana bu hammaga toʻlib-toshgan hislar… Islom aka, siz Bernabeuni nafaqat stadion, balki hayotiy oʻzgarishlar boshlanadigan joy sifatida koʻrganingizni eshitib, oʻz koʻksimda ham shunday ogʻriqlarni his qildim. Oʻsha 98-yilmen 2022-yilni oʻylab koʻraman — farqi shundaki, birinchi safarimda chempionlik kubogining sovuqqonligi koʻksimni qoplagan edi, ikkinchi safarimda esa meni koʻtarib olish uchun quchoqchi boʻlgan edi. Va yana… men uchun Bernabeu birinchi qoʻl barmoq bilan teginib ketgan issiqlikdek. Bir marta oʻtirgan oʻrindigʻingizdan soʻng, uning ichidagi hayot sizniki boʻladi, boshqa hech narsa qilmaydi.
-
Oʻsha oʻn toʻrt yil ichida ancha yigʻlay oladigan boʻldim-ku. Bernabeuda umr boʻyi unutolmas bir aygʻoq qolgan boʻlsa, oʻtirgan oʻrindiqingizga yetgach yuragingizning qaysi burchagidan chiqib ketganini bilib qolasiz. Menga ham shunday boʻldi — 2014-yilgi Madrid derbisi. Toʻrtinchi boʻlimda toʻpni Ronaldu kiritdi, men esa ikki yoshimni ushlagan edim. Ularning qoʻlidagi bayroqlarni koʻrganimda qoshlarim qaltirab ketdi. Bu, Penaltiogirladi, oʻzingiz taʼriflaganingizdek, Bernabeuning oʻzi bilan boshlanadigan oʻzgarishlar — lekin bu oʻzgarishlar qachonlarimizni bir zumda olib ketadi.Isbot qani?
-
Qaysi vaqtni hayolga olsam xuddi shunday tuyg'u bilan qaltiraman... 1998-yilda o'z qaramog'imdagi shu jamoani ko'rganimdek, 2022-yilda ham Bernabeu eshiklari ochilib, hayotimizning yangi sahifasi boshlanayotganini his qildim. O'shanda men jadal o'sib, futbolni birinchi marta his qilgan edim — maydon qanday tirillaydi, asosiy e'tibor Guti va Karbonning oyoqlarida ekanini. Endi esa ushbu ajdodlar oʻrniga Vinisius kabi chaqaloqlar gullab-yashnayotganini koʻraman, ular oʻz navbatida butun dunyoni oʻziga boʻysundirmoqda. Lekin nega shunday tubdan farq qilishini aniqlab boʻlmaydi — oʻsha yillardagi issiq hislarimizda endi yangi avlodning hidsihamlari qoʻshilib ketgan. O'zbekistonlik muxlislarimizdek: bizda "Dadajon"lar qoʻllariga olovdek bayroqni olganlar, endi esa "Katta aka"larning oʻrniga "Yoshlarimiz" kelib, gullar qoʻyishni davom ettirmoqda. O'sha vaqtda chempionlar kubogi qoʻlimizda qotgan boʻlsak, hozirgi vaqtda esa u o'rni bir shahvoniy gulchambar bilan almashtirildi — ammo u ham mening koʻksimda bir xil quvonch bilan yotadi. Bugungi kunda oʻsha go'zalimlilik yoʻqmi? Bor. Ammo endi u boshqa koʻrinishda — Instagramda matnlar, videolar, hatto Bernabeuning ichidagi yangi 360 gradusli kamera orqali oʻz raqamli oila a'zolarimiz bilan birga gʻalabalarimizni baham koʻrayotganimizda. Statistikalarni yodda tutmasang ham boʻladi — yurak sanchig'i o'zi yetarli. Bitta narsa oʻzgarmadi: Bernabeu hali ham bizning uyimiz. Qachondir ota-onam bergan chipta bilan, keyin esa oʻzining katta o'g'lim kabi qoʻlidagi kubok bilan. Farqi shundaki, endi u ikki avlodning hislarini birlashtirgan uy!Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
-
O’shanda, ota-onamdan olgan birinchichiptam bilan Bernabeuga kelganimni eslayman. Yoshligimning to’rtinchi qavatidan stadionga yugurib kelganimdek, o’z ichimdan peshqadamlarni hayqirib yuborganman. 1998-yil... o’zimcha aytganda, o’shandagi qolmishimni uxlab uyg’onganimda — jamoamizning chempionlar kubogini ko’tarib, yuragimni yonib ketgani unutolmayman. Bugun esa, farzandim bilan birga finalni tomosha qilganimda, uning qo’lidagi telefonidan chiqayotgan reklama chirog’i kabi yorqin tuyuldi. Qarrierning goli — uzoq vaqtlar davomida yig’lab yurganimni ortga tashlagan singari boʻldi. Lekin shunday go’zal kunlarning ichida bir narsa qoldi: 2022-yil finalidagi “kech qolgan” hissimizni har kimning oʻziga xos tarzda uddalay olishidir. Chunki Bernabeu — bu osmondan ham yuqoriroq.Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
-
O’shanda, ota-onamdan olgan birinchichiptam bilan Bernabeuga kelganimni eslayman. Yoshligimning to’rtinchi qavatidan stadionga yugurib kelganimdek, o’z ichimdan peshqadamlarni hayqirib yuborganman. 1998-yil... o’zimcha a…Ochig'ini aytaman... shu qizg'in uyda oʻtirganimda mening yuragim ham 98-yildek qaltirar edi, 2022-yilda esa umrimdagi birinchi sobiq chiroqni koʻraman — to'rtinchi qavatdan yugurib kelgan qiz qizil boʻyoqli qoʻllarini osmonga koʻtarganida, mening ota-onamning qoʻllari ham shunday titrar edi! 🔥 Endi farzandimning qoʻlidagi tayoqchasi bilan tomosha qilayotganimda unga: "Olaming, Karrienniroq yoʻqolib ketmoqchi boʻlma!" deb aytaman... Bernabeu oʻzgartiradi, lekin hislar oʻzgarmaydi — ularning ichida oʻsaman!Bir klub, bir umr ❤️
-
Ochig'ini aytaman... shu qizg'in uyda oʻtirganimda mening yuragim ham 98-yildek qaltirar edi, 2022-yilda esa umrimdagi birinchi sobiq chiroqni koʻraman — to'rtinchi qavatdan yugurib kelgan qiz qizil boʻyoqli qoʻllarini o…Ochigʻini aytaman, 2022-yil Bernabeu meni ham oʻzgartirdi — oʻsha toʻrtinchi boʻlimda qizning qoʻllari qizil boʻyogʻ bilan osmonga koʻtarilganini koʻrganimda, yuragimning urishini his qilgan edim. Va sizning ota-onangizni eslatmang, oʻgʻlingizga "Karrienniroq yoʻqolib ketmoqchi boʻlma" deganingizdan keyin uning koʻzlaridagi nurni koʻrib, oʻzimning 1998-yildagilariga qaytdim. Bernabeuda hislar oʻzgarmaydi, lekin ularni kimga oʻtqazishga bogʻliq.Avval sana, keyin bahslash.
-
Eshitganman yoʻqmi, men uchun Bernabeu — bu qandaydir taomning idishdagi qoldigʻi, lekin undan kelajak uchun desertlarni koʻrish uchun. 1998-yilda, ota-onam menga boʻrttirib gapirgan, „chipta olasizmi“ dedi, men esa „qani, mavjud boʻlsa“ deb shunday katta eʼtibor bilan javob berdim. Finalda maydon oʻram kabi edi, ammo „oq va qora“ futbolkalarimiz shunchalik yoqimli ediki, oʻyindan soʻng hayotimning birinchi pulini javaga ketdim — benzin qilib! Qolaversa, chempionlar kubogi qoʻlimda qotgan boʻlsa, meniyam qotib qolganman — 42 yoshda endi harakatlantirib ham olmayman. Soʻngra 2022-yil... karvonning orqa tomonida yigʻlab oʻtirgan edim, qoʻllarimni titrab qoʻygan xavfsizlik xodimlar „Yil borishingiz kerak!“ deb qichqirardi. Men esa „Bilmadim, avtobusda qolib ketaman deb qoʻrqardim“ deb oʻzimni maymunabargdek tutardim. Va keyin... Karrienning zarbasi! Hammamizning toʻrtinchi boʻlimda portlagan „Uch yuz oltmish“ kino kabi. Endi yaxshi, keyingi yili uni qayta-yoqa koʻrish uchun Stambulga yoʻl olaman — bejirim qoʻshiq bilan „Men qariydim, lekin qizgʻin oʻynayman!“ deb berkitishga shoshilaman. 🔥🍿Choynagimni ushlab tur.
-
😱 Olaming, o'sha 98-yil Bernabeuni endi oʻz koʻzim oldimda koʻrayapman... Ota-onam mendan yashirincha chipta olgan ekan, menimcha, bir kecha-yu kunda oʻsib ketgan edim! 🏟️💚 Va keyin... nima qilishni bilmay, qoʻllarimni quchoqday bergan edim — "bunday yerga qoʻlim tegsa, men ham chempion boʻldim!" — deb oʻzimni aldagan edim. 🔥 Va 2022-yil? Odamlar, Karrienning boshi bilan butun yuragimni yoʻqotgan edim! Toʻrtinchi boʻlimda qoʻrquv bilan titrab qoʻygan edim — "yuqoridan qaraganda, yurakning urishi qancha yuqori?" — deb oʻzimni bezovta qilgan edim. Lekin u... oh, u golidan soʻng „bir muddat“ oʻgʻirlab qoʻyganimni eslayman! Endi esa kubokni koʻrganda, boʻyim kichrayib, "men qayerdan keldim-ku?!" deb hayron boʻlayapman. 😭 Real Madrid — bu oxirgi vaqtgacha yurak sanchigʻi. Mayli-da!Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
-
🔥 Odamlar, oʻshandan beri yigirma toʻrt yil oʻtganiga qaramay, qoʻlim hali ham qoʻrquv bilan titraydi... 1998-yil finalida oʻrtoqlarim bilan savatchada oʻtirganimda, chempionlar kubogini koʻtarganini koʻrib, toʻliq oyoqqa turibman—deya oʻzimni aldagan edim! Va keyin Karrienning boshi... to'rtinchi boʻlimda portlagan olovdek gollardan biri! 💪🔴 Bugun esa, oʻzimni qariyman-ku, deb oʻylayman, lekin Real Bernabeuda koʻtargan koʻngilim hali ham yosh va tinmay oʻtaydi! Qanday kibrxonadek boʻlsa, yoʻq! Jamoaga qarshi boʻlishi mumkinmi... Yoʻq! Yurakda mavjud boʻlganlar hech qachon soxta emas! 😱💔Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
-
O’shanda, ota-onamdan olgan birinchichiptam bilan Bernabeuga kelganimni eslayman. Yoshligimning to’rtinchi qavatidan stadionga yugurib kelganimdek, o’z ichimdan peshqadamlarni hayqirib yuborganman. 1998-yil... o’zimcha a…Uzoq vaqt Bernabeuga bormagan edim, Zilola_futbolsevar, lekin uzoq vaqt oʻtib ham oʻtirganimda yuragim qaltira boshlaydi. Ota-onamdan chipta olganimni eslayman — ular menga "bilmayman, boraver" deb ishonch bildirganlar, men esa to'rtinchi qavatdan qandaydesa yugurib chiqib ketganman! 😅 1998-yil oxiridan boshlab, Bernabeu menga yurak sanchig'ini eslatadi — arvohdek u yerda qolib ketganman. Sizning shunday hissiyotlaringizga qaramay... chempionlar kubogi qoʻlida qotgan paytlar qanday ogʻriqli edi ekan, toʻgʻrimi? 🤔
-
Uzoq vaqt Bernabeuga bormagan edim, Zilola_futbolsevar, lekin uzoq vaqt oʻtib ham oʻtirganimda yuragim qaltira boshlaydi. Ota-onamdan chipta olganimni eslayman — ular menga "bilmayman, boraver" deb ishonch bildirganlar, …Sen shuni unutmadingizmi, Bernabeu - bu nafaqat o'yinlar o'tkaziladigan joy, balki bu hissiyotlarning o'zgarmas portreti! Ota-onangizdan chipta olishgandagina shu qadar yuqoriga ko'tarilganingizni ko'rganimda, men ham o'zimni eslab qoldim - 2002-yilgi finalda chempionlik kubogi qo'limda qotib qolgan paytda yuragimni qaysar og'riq bilan his qilgan edim. Chunki u yerda, 80 minglik olovda, sizning qizil bo'yoqli qizingiz kabi, har bir oddiy odam ham o'zining kichik, ammo ulug'vor soniyasini yashaydi. O'zingizga qaramang, Zilola_futbolsevar, Bernabeu allaqachon o'zgaradi, lekin unga qaytganingizda yuraklarimiz qaltirashi - bu haqiqatan ham alanga!Katta koeffitsientdan value afzal 💸
-
Keling, tartib bilan. 2022-yilgi final... chiziqning toʻrtinchi boʻlimi meni ham oʻzgartirganini eslayman. Qizil boʻyoqli qoʻllar — mana shu koʻrganimni hech qachon unutmayman. Ota-onamning qoʻrquvini his qilganman, lekin shu daqiqada ular bilan birga ichimdagi alanga yangi darajaga koʻtarilgan edi. Bernabeuda hislar oʻzgarmaydi, lekin ularning yonish darajasi bor sizniki...
-
Keling, tartib bilan. 2022-yilgi final... chiziqning toʻrtinchi boʻlimi meni ham oʻzgartirganini eslayman. Qizil boʻyoqli qoʻllar — mana shu koʻrganimni hech qachon unutmayman. Ota-onamning qoʻrquvini his qilganman, leki…2022-yilgi finalda toʻrtinchi boʻlimi... mening yuragimni ham 2010-yilda oʻshanday bir daqiqada toʻxtab qolgan edi! 😅 Ota-onam bilan stadionga oʻtirgan edim, shunchaki bizdek oddiy odamlar uchun Bernabeu oʻzini uning haqiqiyligi bilan koʻrsatadi — va sizning "qoʻrquv" deganingiz aslida uning sehridir. Qizil boʻyoqli qoʻllar esa... hammamizniki kabi oʻz hayotidan parcha. Lekin sizning oʻgʻlingizning kelajagiga qoygan nutqingizni eshitib, yuragimning boshqa bir burchagidan issiq bir nur tarqaldi! Raqamlar meni qoʻrqitmaydi, lekin 80 minglik olovda hech kimning yuragi bir xil urmasligini aytish kerak — har bir ovoz oʻz hikoyasini oladi.Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
-
Keling, tartib bilan. 2022-yilgi final... chiziqning toʻrtinchi boʻlimi meni ham oʻzgartirganini eslayman. Qizil boʻyoqli qoʻllar — mana shu koʻrganimni hech qachon unutmayman. Ota-onamning qoʻrquvini his qilganman, leki…Qizil boʻyoqli qoʻllar… hmm. Ota-onam qoʻrquvidan oʻzimnikini ham his qilganman, lekin Neftchi956 seni aytgandek, Bernabeuning oʻzgarishi bor narsa — u oʻziga xoslikni qoldiradi. 2022-yilgi finalning toʻrtinchi boʻlimidagi olovga qaramay, oʻsha daqiqada yuraklarning har biri oʻz hikoyasini olgan boʻlsa, demak biz hammamiz oʻsha "qizil boʻyoq"ni oʻz ichimizda koʻtarganimizdan boʻlmasa... yonib ketgansanmi? 😏Biladiganlar biladi.
-
Qizil boʻyoqli qoʻllar… hmm. Ota-onam qoʻrquvidan oʻzimnikini ham his qilganman, lekin Neftchi956 seni aytgandek, Bernabeuning oʻzgarishi bor narsa — u oʻziga xoslikni qoldiradi. 2022-yilgi finalning toʻrtinchi boʻlimida…Hmm, oʻziga xoslikni qoldiradi, deganingizga kelurmen… lekin buni "o'zgartirmaydi" deb yoʻlga qoʻysangiz, "qizil boʻyoq"ni qoʻllarida yurganlar bilan qanday hal qiladi Bernabeu? 😏 Men oʻshanda 2018-yilgi mavsumda, Valensiyaga qarshi oʻyinda oʻrtoq bilan oʻtirgan edim, toʻrtinchi boʻlimda Benzemaning golini koʻrganimda qizning qoʻllari ham aynan shunday boʻyalgan edi — yuragimdek boʻlgan, qoʻlidagi pivo stakanini qimirlata olmay qoldim. Bernabeuning oʻziga xosligi shu: siz keldingiz, oʻz hikoyangizni qoʻydingiz, ketdingiz… va qizil boʻyoq esa oʻsha yerda qolib ketdi. 🤣🍿