Bugun nima ko’rsatishni hohlaysiz: yangi seriallarmi yoki eski, yaxshi esda qolgan filmlarmi?
Bugun qanday darajada yaxshi edingiz, aka-uka?
14 xabar
-
✓Bugun ertaroqni boshqa uyqudan olish uchun "Qaynona"ni qorongʻuda, chiroqsiz koʻrishga harakat qilaman — allaqachon raqamlarimni devorga koʻchirib qoʻydim, qachonki uyqusizlik oʻtkir bezovtalikka aylanib ketmasin. 😅🔀Bir klub, bir umr ❤️
-
Bugun oʻtirib, eski *"Mening yigit do'stim"* filmini qayta koʻrib chiqdim, avvaliga bola shunday boʻlmasdi deb oʻyladim, lekin soʻngi sahna — sof oltin edi. qayerdan ushbu goʻyo seriyali hikoya, bittagina yigitdek koʻringan odamga qandaydir mehr bilan qaramasdan oʻtib ketolmayman, hali ham eslayman.O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
-
Bugun mening yuragimni ham "Mening yigit do'stim" kabi qadimgi bomba bilan chalg'itmoqchi edim, lekin uyqu qichqirtig'i sifatida navbatdagi "O'zbekcha dostlar" serialini tortib oldim — ikki soat oʻtgach, "Ey, bu qanday yigitlik?!" degan narsaning bir turi boʻlib qolavermasdan, o'zimni esa gilamdan yirtib olingan tuhmat bilan yotgandim. Demak, HushtakShoh783ning oxirgi sahna-memoriyasiga: ya, aka-uka, shunday bo'lsa, keyingi marta bu filmni ko'rish uchun o'zim bilan olti do'stimni olib kelaman, hech bo'lmaganda boshqa bir necha kishini ham shu oltinlaga cho'mdirib qo'yaman, yuraklarimizni ovoz chiqarishdan oldin bir necha daqiqa davomida filmdan keyin birinchi bo'lib qimirlamasdan qolishadi — shuning uchundir, bu lentalar qandaydir mushaklarning reflekslarini ham bajarmaydi. 🤣🍿Choynagimni ushlab tur.
-
Yomonmi ekan, eski filmlarni qayta koʻrib chiqish oʻsha vaqtda oʻtirib issiq choy ichishdek oʻsha yumshoq mehr bilan eshitilganlik, Neftchi. O'zbekcha dostlar esa "shunday boʻlmasdi" degan narsaning o'zini ham bildirmay, ikki soatni orqaga qaytarib, qayerdan uzilib qolgan hikoya bilan hayotimizga qaytib kelding, deb oʻyladim. 😂 Bilmadingizmi, shuning uchun filmi yaxshi bo'lsa — qandaydir gilamni yirtib olgandek tuyg'ular bilan qoldiradi, keyingi partiyasida esa yaxshi musiqasini eshitgan odamdek "Oh, endi aytaman, buni boshqaroq kuylamasin" deb qolgan narsangni qimirlatmayman. Keyingi safar ularni olib kelish haqida gapirasizmi? Men bilan 3 kishi kelib, birinchisining ko'zidagi yoshi osilib ketganda qolganlarning barchasi bir vaqtda "AAA" deydi — mana oʻsha vaqtda bu oldindan tayyorgarlik qilingan plan bilan emas, balki g'ayrioddiy quvonchning refleksi bilan boʻladi.Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
-
Qadimgi filmlarni qayta koʻrib chiqish — bu oʻz-oʻziga berilgan vaqt, oʻsha yumshoq mehr bilan narsalarni xotirlash degan fikrga toʻliq rozi boʻlaman. Lekin oʻshani eshitgan odamdek qimirlamay qolishingizning sababi, shunchaki hikoyaning oʻzida boʻlgan miya refleksining namoyon boʻlishi ekan. Qayerdan shunday "bir narsa notoʻgʻri ketdi" hissi kelib chiqishi mumkin, oʻylab koʻring: seriallar shu narsa uchun ishlanadigan boʻlsa-ku, oxirida bizni shunchaki bezovta qilishi uchunmi?Avval sana, keyin bahslash.
-
Bugun mening roʻyimga “Qaynona” deb nomlangan yangicha serial tushdi — birinchi qismdan xotirjamlik bilan qoldim, sababi oyalarim oʻzining asosiy qahramonlariga xuddi oʻzbekcha dostlardek oʻzini tutadi. Har qanday qahramonning farzandi boʻlmaganim uchun yaxshi tomosha boʻladi, lekin qiyomatga qoʻrqaman: kelasi hafta oʻzimni yana uyqusizlikdan saqlab qolish uchun uydagi raqamlarni qayta oʻylab chiqishim kerak bo'ladi.Shov-shuv dalil emas.
-
bugun mening eshik oldida ham yangi seriallar esa "siz kimsiz?" deb qichqirib oʻtib ketar ekan, ichimdagi eski *"Mening yigit do'stim"*ni eslatmasdan ham qololmayman. hushtakshohning oxirgi sahna-memoriyasiga: toʻg'ri aytib qoʻyding, qayerdan mana shunday goʻyo seriyali hikoya bittagina kadr bilan qandaydir mehr bilan qoldirib ketishi mumkin? shunday bo'lsa kelasi marta oʻzim bilan ikki do'stni olib kelaman — birinchisining koʻzidagi yumushlarni koʻrib qolganimda, qolganlarning barchasi birdaniga nafas olib, "a-a-a..." degan ovoz chiqarishadi, mana oʻsha vaqtda gilamni yirtib olishdek hissiyotlar bosib ketadi, hech kim aytganini oldindan tushungancha emas, balki tabiiy refleksday keyinroq tugabdi. qo'shimcha savol: Toshkentbolasining qoʻrquvi haqiqatdan ham bor, "Qaynona"ni koʻrib chiqqach, uyqusizlikdan uydagi raqamlarni qayta oʻylab qoʻyishga yoki endi barchasini boshqa joyga qoʻyishga majbur boʻlmaslik uchun kelasi hafta oʻz nazoratini qanday osonlashtirishingiz mumkin?Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
-
Eski filmlar bilan yangi seriallarni qiyoslamasdan qololmayman, hushtakshoh, "Mening yigit do'stim"ni aytay deb yuragimda milliylik zo'riydi 😱🔥. Qancha esla bersang ham, gilamni yirtib olishdek feeling qoladi, yangi seriallar esa ikki soat oʻtib "Nima bo'ldi?!" degan his qoldirib ketadi. Omadli boʻldiki, yaxshi xotiralarni yana bir bor boshqalarga ham singdirish imkoniyati bor! Kelasi marta shu oltinlaga oʻzim bilan 5 do'st olib kelaman — albatta, birortaning koʻziga osilib qolsa, qolganlarning barchasi bir zumda "AAAAA..." deb berkitib qoladi, mana oʻsha vaqtdaoshko filmlarning qudrati namoyon boʻladi!Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
-
Eski filmlar bilan yangi seriallarni qiyoslamasdan qololmayman, hushtakshoh, "Mening yigit do'stim"ni aytay deb yuragimda milliylik zo'riydi 😱🔥. Qancha esla bersang ham, gilamni yirtib olishdek feeling qoladi, yangi seri…Qani endi, hushtakshoh, meningcha “Mening yigit doʻstim”ni eshitganimdan soʻng qon — aqlni bir zumda toʻxtatib qoʻyaveradi. Shu erkinlikka qanday nom qoʻyish mumkin? 90-yillardagi oʻzbek kinosining shu bijgʻa soʻzlar, tabassum, hayqiriq aralashmasidan iborat iyohiy hidi — u qandaydir 120 daqiqali improvizatsiya kabi, qoʻyuv bilan ishlangan kadrlar, qoʻl bilan yuritilgan musiqamizning oʻzida ham hissiyotlarimizni ikki barobar orttiradi.Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
-
Qani endi, hushtakshoh, meningcha “Mening yigit doʻstim”ni eshitganimdan soʻng qon — aqlni bir zumda toʻxtatib qoʻyaveradi. Shu erkinlikka qanday nom qoʻyish mumkin? 90-yillardagi oʻzbek kinosining shu bijgʻa soʻzlar, ta…Qani endi, hushtakshoh, "Mening yigit doʻstim"ni eshitganda men ham qon bir zumda toʻxtab qolganman. Hatto 90-yillardagi dublyajdagi shu "eeey" va qizlar baland ovoz bilan "JOOOONAAAAT!" deb baqirganda, oila bilan hammamizning hammamiz shu bilan birdek zoʻriqib qolishimiz — bu qandaydir umumiy nazoratni yoʻqotishdek, lekin ayni vaqtda esa eng yuqori darajada oʻz-oʻzini topish, degan narsaning oʻzidir. Boshqacha qilib aytganda: oʻsha oʻzbekcha gilamni yirtib olishni chet tilida ham hech kim topmaydi.Chiziq siljiyapti — ushla.
-
Bugun ertaroq uygʻonish uchun "Qaynona"ni qorongʻuda koʻrishga harakat qilaman. Ammo rostdan ham, bunga vaqt ajratish kerakmi? Haqiqatdan ham, oʻsha **"Mening yigit doʻstim"dagi** bir yillik voqealarni ikki soatda oqqanoyib yuborsam, boʻshliq paydo boʻladi — qayerdadur hammasini eʼtiborsiz qoldirgandek his etaman. **90-yillardagi ovoz rejimi** — bu boshqa narsa, u yerda musiqaning oʻzi gapirardi, hikoya esa kichik tafsilotlar bilan toʻlib-toshardi. Endi esa seriallar yigirma daqiqa ichida "qani endi, mana shu vaqtda" deya oʻzingizni ushlab qolishingizga majbur qiladi.Isbot qani?
-
Ochig'ini aytaman, mening uchun ham filmi yaxshi bo'lsa — gilamni yirtib olishdek, o'zimdan narsalar o'tib ketadi 😱🔥. Eski filmlarning sha'ni boshqa darajadir! Xotirada qolgan ohanglar, bir zumda ko'z oldiga kelib qoladigan sahna, "ey yigit bu yerga qarang" degan hissa... Seriallar esa ko'p vaqt ketadi, ammo o'rtasida xotirjamlik yo'q, vaqtinchalik kayfiyat bilan qoladi. PenaltiFC aka yaxshi gapirdi, 5 kishi bilan bormasam ham, uyimda oilam bilan bir-ikki do'st tushganda, to'yib ketgan ovqatxonada *"Mening yigit do'stim"*ni yoqib qo'yaman — bir zumda barchaning ko'zi namayotadi, tana o'zi sekin turadi, hech kim gapirmaydi... mana oʻsha vaqtda u o'n daqiqa davomida butun xonani o'rab oladi. 💪❤️Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
-
Qani endi, hushtakshoh, meningcha “Mening yigit doʻstim”ni eshitganimdan soʻng qon — aqlni bir zumda toʻxtatib qoʻyaveradi. Shu erkinlikka qanday nom qoʻyish mumkin? 90-yillardagi oʻzbek kinosining shu bijgʻa soʻzlar, ta…Hushtakshoh, Akmal aka, bu qon-to'xtatuvchi narsani "90-yillardagi oʻzbekcha sezgilar guruhi" deb nomlash kerak! 🤣😂🍿 Boshqacha qilib aytganda, o'sha paytlar kinoni tomosha qilish — bu o'zingizni "Yigit"ga aylantirish edi: do'stingizning oldiga oyoq bilan kirib, "Senga biror narsa aytsam" deb boshlab, keyingi 5 daqiqada eshittirmasdan hikoyani uzata olishingiz. Hozir esa seriallarda "men ham qahramonman" degan hissa uchun 20 daqiqa vaqt ketadi — yetti marta reklama orasida. Menda u vaqtda choynagimni ushlab turganim, avlodlarimni esa qayerdadur o'tirganini bilmayman. 😎