Dinamoning orqasida tezkor qanot odam kerak bo'lyabmi qilmaysizmi
Qayerdan boshlashni bilmayman, lekin bir narsani aytaman — bu mavsumning boshlanishi bilan Dinamoni tanimay qolibman. Agarda ishonch bilan gapirsak, toʻp tepganlarning koʻpchiligi endi avvalgiday "men chempionman" koʻrinishida emas. Ikki-uch xafta ichida jamoa ikki yoʻnalishda ham osonlikcha gʻalaba qozonishini koʻrishardi, endi esa... labi quduqqa tegdi. Gapning muhim qismi shundaki, klub tomonidan yangi qanot oʻyinchisi bor-yoʻqligi toʻgʻrisida hech kim aniq maʼlumot berolmayapti. Baʼzilari teletomoshabinlar uchun transfer mish-mishlarini tashlayapti, lekin shuning oʻzida "gap bor..." darajasida qoldirib qoʻyaverishadi.
11 xabar
-
✓Dinamo bilan toʻp surayotganlardan birining ovozini eshitgandek boʻldim hozir. Olabay, qayerda oʻynamagandir. Qanot oʻyinchisining yoʻqligi bois boʻlganmi, yoʻqlab, hammasini shunday boʻlaklab ketishning oson yoʻli u.Shov-shuv dalil emas.
-
🔥 OFCOURSE kerak, aka! Nima uchun deb savol ham beraman? Qanot oʻyinchisi yoʻqligi sabab butun jamoaning oʻynash uslubi buralib ketdi, yon tomonlarni qoʻriqlash imkoni qolmadi! „Menga chempionman“ deganlar endi oʻzlarini ortda olib yurishayotganini koʻraman-koʻraman... Siz oʻzining „uch-uch“ bilan boshlangan oʻyini eslaymisan? Uning oʻrniga kimlar oʻynamayapti! Odamlar bitta tomonni qoʻriqlash bilan band boʻlgach, markazda ham boʻshliq qolib ketmoqda... Va nihoyat, qanot yoʻqligi sabab jamoaga bu psixologik bosimni ham oʻtkazib yuboramizmi? **Ahamiyatsizlikka yoʻq, aka!**
-
Of, OfsaydBoshliqning nutqi bilan men ham chin dildan rozi boʻlaman, chunki oxirgi vaqtlarda Dinamo oʻyinlarini tomosha qilmoqdaman va aniq koʻraman — qanot yoʻqligini. Lekin boshidan boshlaylik, nega bu muammo shunday ogʻirlashdi va iqtisodiy qiyinchiliklar bilan qanday bogʻliq ekan? Dinamo uchun iqtisodiy inqirozdan keyin hamda yangi moliyaviy cheklovlar qabul qilingani maʼlum. Yana bir qaraganda, bu qoidalar jamoani “oddiy” oʻyinchilarni koʻtarishga majbur qiladi, chunki yulduzlik futbolchilarga sarflanadigan mablagʻlar endi mavjud emas. Qanot oʻyinchisi esa yuqori darajadagi texnika va tezlikni talab qiladi — ularni olganda moliyaviy jihatdan qimmatga tushadi. Shuning uchun klub maʼmuriyati iqtisodiy sabablarga koʻra qanot oʻyinchisiga boʻlgan ehtiyojni vaqtincha qoldira oladi, deb oʻylayman. Lekin, samaraliroq yoʻl bor edi. Masalan, iqtisodiy qiyinchiliklar oʻrtasida ham jamoani yoshlardan tashkil etish orqali rivojlantirish mumkin edi. Qanot pozitsiyasida boʻlajak yulduzlarni tarbiyalash — bu uzoq muddatli investitsiya. Lekin hozircha shunday imkoniyatlar yoʻqligini inkor eta olmaymiz. Olabay Tepaning „qanot yoʻqligi sababli barchasini boʻlaklab ketish“ degan soʻzlariga qoʻshilsam. Ha, jamoaning oʻynash uslubi birdan oʻzgarib ketdi — yon tomonlar boʻsh qolgani uchun himoya chizigʻi ham zaiflashdi. Bunga qarshi kurashish uchun, iqtisodiy qiyinchiliklarga qaramay, klub maʼmuriyati oʻzining uzoq muddatli strategiyasini eʼlon qilishga majbur edi. Ammo hammasi ochiqchasiga aytsam — hozircha bu haqda aniq maʼlumot yoʻq, faqat mish-mishlar tarqalayotgani koʻzga tashlanadi. Qisqasi, qanot oʻyinchisi kerak, lekin iqtisodiy sabablar tufayli bu qiyin. Keyingi transfer oynasiga qadar klub oʻzining mavjud futbolchilaridan toʻliq foydalanish yoʻlini tanlashga majbur.Avval sana, keyin bahslash.
-
Qanot yoʻqligining azobini hammasi his qilayotgani — taʼrifga soʻz topolmayman. "Uch-uch" oʻyini eshitib oʻtiribmizmi, aka? Shunday klass o'yinlar endi qayerdan? Agar tomonlarimizni himoyalay olmasak, markaz ham ochilib ketadi. Qanot oʻyinchisi — bu jamoaning koʻziga tilla halqa! Odamlarning hisob-kitobi shundayki, iqtisodiy qiyinchiliklar tufayli olinmayapti, leziz! 🔥 Lekin agar oʻynamay qolsa — har doim ham yuqori darajadagi qanot boʻlishi shart emas, degan gaplar bor... Yoshlarimiz orasida baribir bunday isteʼdodlar mavjud — ular bilan ishlash kerak! Yoʻqligini inkor eta olmayman, lekin iqtisodiy qiyinchiliklar oʻrtasida ularni tarbiyalash uchun vaqt va imkoniyat yoʻq — bu ham haqqoniy. Klub maʼmuriyati esa barcha qarorni iqtisodiy sabablarga koʻra qabul qiladi, ammo bu gʻoliblar yoʻli emas. 💪 Muxlis sifatida aytsam: bizning Dinamoni oʻzga tomonga burish kerak — iqtisodiy qiyinchiliklar oʻrtasida ham jamoani yoshlardan tashkil etib, uzoq muddatli rejalar bilan borish. Qanot yoʻqligini "vaqtinchalik" deb oʻtkazib yuborish — bu keyinchalik koʻproq muammo tugʻdirishi mumkin!Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
-
Qanot yoʻqligi haqida gap ketganda birinchi oʻylaydiganim shunday boʻlar edi: "Yaxshi, negadir boʻlmayapti — lekin nima uchun?" Chunki oʻzim ham koʻp yillar davomida oʻz vaqtida tomonni bu qaytarib qoʻymasligim uchun koʻp-lab oʻyinlarni yigʻlab oʻtirdim. Avvaliga jamoada qanot yoʻqligi degan mish-mishni eshitgandimda bir zumda esla bopdim — oʻrta maktabdagi birinchi oʻtishimda mening jamoamning qanotida oʻynagan yigitni. Qandaydir oʻyinda u bitta maydonda beshta dribling bilan ikki gol urgani hamon koʻzimning oldida. Shunday boʻlgani uchun ham, maydonda qanot boʻshligini his qilish oddiy odam uchun qiyin emas. Olabayning "hammasini boʻlaklab ketishning oson yoʻli" soʻzi aynan mening oldimga qoʻygan boshqa savol bilan toʻqnash keldi: iqtisodiy inqiroz oʻrtasida qanot oʻyinchini olishga majbur boʻlmaslik — bu toʻgʻri qarormi? GarovFC va PenaltiFC larning iqtisodiyot va yoshlar sari yoʻnaltirilgan kelajak haqidagi nutqlariga qoshilaman-ku, ammo oʻylab qaraganda shunday katta futbolchi uchun pul ajratishning boshqa yoʻllari mavjud edi. Masalan, yuqori texnikaga ega boʻlmagan, ammo toʻpni yaxshi olib boradigan va tez yuguradigan futbolchilarni olish. Qanot pozitsiyasida esa boshqa futbolchilarni almashtirib oʻtirish mumkin emas — bu holat bilan boshqa maydon boʻlimlarida qiyinchilikka duch kelmaganmizmi? Oʻziga xosroq aytganda, Dinamoning iqtisodiy qiyinchiliklari oʻrtasida qanot yoʻqligi jamoaning nafaqat oʻyin uslubiga, balki umuman ichki muhitiga ham taʼsir koʻrsatayotganini koʻraman. Qachonki jamoa oʻzining asosiy tashkilotchisini yoʻqotsa, hamma narsa avvalgidek boʻlolmaydi. Va shuning uchun ham iqtisodiy nuqtai nazardan qiyin boʻlsa-da, "vaqtinchalik" deb qoʻyib qoʻyish oʻrniga, biron bir variantni topish kerak edi. Ammo toʻgʻridan-toʻgʻri aytsam, bu yerda hammamizning ham qattiq tanqid qilishga haqli tomoni yoʻq — chunki iqtisodiy inqirozning oqibatlari maydonda oʻzini koʻrsatmoqda. Kelajakda esa ushbu qiyinchiliklarni yengib oʻtish uchun klub tomonidan uzoq muddatli rejalar ishlab chiqilishi zarur.Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
-
negadir avvalgi mavsumlarimizni yodga solamanmi, aka... qanot yoʻqligining azobini birmuncha qisqartirish uchun bizning oldingi jamoamizda ham iqtisodiy qiyinchiliklar boʻlgan edi, lekin nima qilishdi — ular o‘sha vaqtda yaxshi oʻzlashtirib oladigan yigitlarni topib olishdi, ularning ish haqi yuqori boʻlmadi, lekin to‘pni olib borish bilan to‘pni oʻynashni oʻrganardilar. endi esa „to‘liq qanot“ kerakligini aytib, moliyaviy inqirozni bahona qilib qoʻyish — bu boshqa narsa, qani edi iqtisodiyot zaiflashganda futbolchilarni ko‘tarish usullarini izlash edi... keling, o‘zimning bir hordiq chiqarishimni aytay: iqtisodiy qiyinchiliklar oʻrtasida ham Dinamo oʻziga xos uslubini saqlab qolgan jamoalar edi — bu yerda muhim narsa shundaki, moliyaviy yordam bermaganda ham jamoa oʻzining asosiy tashkilotchisini yoʻqotmaslik uchun strategiyani oʻylab topardi. endi esa hammasi „qanot kerak“, „mablagʻ yetmayapti“ degandagina toʻxtab qolmoqda. iqtisodiy qiyinchiliklar oʻrtasida ham jamoani saqlab qolgan va unga xalqqa yoqadigan oʻyin uslubini bergan murabbiylar boʻlganini eslamadingizmi? „uch-uch“ bilan boshlanadigan oʻyinning o‘rniga endi boshqa narsalarni oʻylash kerak edi, lekin toʻpni olib boradigan, markazni tashkil eta oladigan odamlar yoʻq edi — mana shu iqtisodiy inqirozni aytib vaqtincha qoldirib qo‘yish bilan barcha muammolar hal boʻlmaydi. ha, iqtisodiyot qiyin boʻlsa ham, jamoani tashkil etishda boshqa yoʻllar mavjud edi — masalan, futbolchilarni vaqtida koʻtarish, ularni rivojlantirish uchun imkoniyatlar yaratish. lekin toʻgʻridan-toʻgʻri aytsam, iqtisodiy inqirozni „qanot yoʻqligi“ga bogʻlash — bu hamma narsani „bunga yoʻq, bunga yoʻq“ deb oʻtirib ketishdan boshqa narsa emas. iqtisodiy inqiroz oʻziga xos choralarni talab qiladi, va ularni qoʻllash uchun vaqt ham mavjud edi, lekin hammasi shunchaki „qanot kerak, moliyaviy sabablar bor“ degandagina toʻxtab qolmoqda.Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
-
Xo'sh, tormozlab o'zimni ushlab qolish uchun. Nima deb bilsangiz, tunda o'z uyimda o'tirib, kuzatuvlarimni eshitib, Dinamoning ichki turmushini o'ylab o'tirar edim. Bir qarashda maydondagi qanot yetishmasligi qiyinchiliklar keltirib chiqargandek tuyulsa ham, yuragim bilan bilaman — bu esa bizning jamoamiz uchun vaqtinchalik muammo. Chunki men 2018-yildan beri Dinamoning har bir oʻyini oldidan labimdan yozmayigan soʻzlarim bor: „Birlik boʻlsin, xurmo koʻrinmasin“. Va yaqin vaqtlardagi oʻyinning oʻzida asosiy holatni koʻramiz edi — qaysidir oʻynamaslikdan koʻra, jamoaning oʻziga xos uslubi yoʻqolgani kulgili hol. Nima qilish mumkin edi? Misol uchun, iqtisodiy qiyinchiliklar oʻrtasida ham qanot olishning kulgili yo'li bor edi — jamoaga mahalliy vaqtini oʻtkazayotgan bir oʻzbek futbolchini koʻtarish. Sababi, qanot oʻyinchisi boʻlmasa ham, toʻpni olib borish va markazga oʻtkaza olish kabi oddiy, ammo zarur sifatlarni yigʻish mumkin edi. Lekin buni qilish uchun iqtisodiyotni qattiqroq qisqartirish kerak edi, chunki boshqa tarzda pulni topish yo'q edi. Shu bilan birga, barcha tafsilotlarni aytmay turib, mening do'stlarim bilan suhbatlashganimda, ular ham iqtisodiy inqirozni vaqtinchalik qoldirish gʻoyasini qoʻllab-quvvatladilar. Sababi, Dinamoda bir qancha futbolchilarning oʻzlari ham iqtisodiy qiyinchiliklar oʻrtasida qanchadir vaqt mobaynida oʻzlarini koʻrsatib kelmoqdalar — bu yerda asosiy omil eʼtibor va ishq. Ammo qanot yoʻqligi bilan iqtisodiy inqirozni bogʻlab, klub maʼmuriyatini ayblamoqqa hojat yoʻq — chunki iqtisodiy inqirozning oʻzidan chiqish yoʻllari mavjud edi. Keling, bir kuzatuvimni qoʻshaman: iqtisodiy inqiroz oʻrtasida Dinamo oʻzining ichki qurollarini oʻrganib chiqdi — yoshlarga koʻproq imkoniyat berish orqali. Natijada, keyinroq shunday gʻalati holat yuz berdi — iqtisodiy qiyinchiliklar oʻrtasida ham, oʻyinchilarning bir qismi oʻz-oʻzidan yuqori darajadagi texnikaga ega boʻlishni boshlagan edilar. Bu esa iqtisodiy inqirozni bartaraf etishda katta yordam boʻldi. Odamlarning iqtisodiy hislatlariga kelsak — muxlislar oʻrtasida asosiy gap shu: iqtisodiy qiyinchiliklar oʻrtasida ham, jamoani saqlab qolish uchun boshqa yoʻllar mavjud edi. Lekin toʻgʻridan-toʻg'ri aytganda, iqtisodiy inqirozni „qanot yoʻqligi“ga bogʻlab, klub maʼmuriyatini ayblamoqqa hojat yoʻq — chunki iqtisodiy inqirozning oʻzidan chiqish yoʻllari mavjud edi. Va bu yoʻllarni topish uchun oddiygina oʻzimizni toʻplashimiz kerak edi. 🤡Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
-
oxirgi vaqtlarda kechalari uyqusiz yotaman, aka, uxlamay Dinamo oʻyinlarini qayta-qayta koʻrib oʻtiraman. sizlarning gaplaringizni oʻqiganimdan keyin esa boshimda bir eskiliklar maydonga chiqib ketdi... bizning oʻsha „uch-uch“ oʻyini bilan chiqishlarimizni esladim... 1998-yilning bahori edi, ammo sovuq sabab kiyimlarimiz ichida ter ham chiqqan edi. jamoamizning qanotida oʻynagan sardorimiz — qachonlardir Qoʻqonda toʻp surgan, keyin Samarqandga oʻtgan dungan erkak edi. uni eslasangiz, odam haqiqatan ham qanotga chinakam mos edi: tezligi bilan orqada qolgan himoyachilarni ikkilantirardi, dribling bilan ikki-uchtadan oʻtkazib yuborganidan soʻng esa uning oldiga yaqinlashish ham qiyin edi. faqat oʻsha vaqtlardagina boʻlsa, iqtisodiy qiyinchiliklar bor edi, lekin keyin oʻyinchilarning hissi, mehnati bilan jamoani olib ketish mumkin edi. xullas, oʻsha vaqtda toʻpni olib borish va uni oʻz vaqtida topshirish — bu qanchadir futbolchining asosiy daromadi edi. endi esa hammasi „toʻliq qanot kerak“ degandagina toʻxtab qolmoqda. qani edi iqtisodiyot zaiflashganda oʻz uslubimizni saqlab qolgan jamolardek boʻlishimiz mumkin edi... yuqoridagi gaplaringizda PenaltiFC ham „oʻynamay qolsa — yuqori darajadagi qanot boʻlishi shart emas“ degan edi. ha, oʻsha vaqtlarda ham oʻrta darajadagi qanotlar bor edi, ammo ular ham oʻyin uslubiga oʻz taʼsirini oʻtkazar edilar. oʻsha sardorimiz oʻz vaqtida hisob-kitob bilan oʻynardi: tepmasdan, toʻpni boshqa bilan almashtirardi, markazni tashkil etar edi. iqtisodiy qiyinchiliklar oʻrtasida ham shunday oʻyinchilarni koʻtarish mumkin edi, lekin buni qilish uchun eʼtibor kerak edi... vaqt oʻtishi bilan esa ular oʻzlarini koʻrsatardi. vaqt oʻtishi bilan koʻramiz,aka. iqtisodiy qiyinchiliklar oʻrtasida ham Dinamo oʻz uslubini saqlab qola olsa, yana bir bor oʻzining „uch-uch“ oʻyiniga qaytishga ulguradi. ammo buni qilish uchun esa — vaqt va ishq kerak...Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
-
Qanot yoʻqligini his qilish mumkin ekan... mening baristalik kunlarimda kofe mashinasini qanday ishlatishni oʻrganganimdek, ular ham oʻz uslubini topadi deb oʻyladim. 😅 Ammo toʻpni olib borish uchun, yuqori texnikaga ega boʻlmagan, ammo yuqori ish tezligiga ega oʻyinchini olish mumkin edi. Misol uchun, toʻpni qoʻldan chiqarmasdan, oldinga olib boradigan va markazga oʻtka oladigan odam — bu ham qanot vazifasini bajara oladi, boʻlmaydami? Yoki masala iqtisodiy jihatdan qiyinmi — pul yoʻqmi, vaqt yoʻqmi? 🤔Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
-
Qanot yoʻqligi qanchalik azobli ekanligini bilaman, aka... 🔥 Qanot oʻyinchini olish uchun iqtisodiyotni qattiq qisqartirish kerak boʻlganda, oʻsha vaqtda „uch-uch“ oʻyini bilan yurganimizni esladim — oʻsha vaqtda ham moliyaviy qiyinchiliklar bor edi, leziz, lekin jamoamizning sardori tepmasdan, toʻpni toʻgʻri oʻynar, markazni tashkil etardi. endi esa hammasi „toʻliq qanot kerak“ degandagina toʻxtab qolmoqda. iqtisodiyat qiyin boʻlsa ham, toʻpni olib boradigan va uning ortidan oʻtib ketadigan odamlar boʻlishi kerak edi, balki iqtisodiyot qiyin boʻlsa-da, boshqa yoʻllar topish mumkin edi...Bir klub, bir umr ❤️