Fiorentina - bizning shaharning yuragi, o'tgan asrlarning qizg'in xotirasi
ey yo’q, nechchi yilni yodda tutish mumkinmi? ochig’ini aytaman, shu sutkadagi Fiorentina bilan shug’ullanadiganlar orasida meni biladilar — shu stadion oldidan o’tib ketgan bola, ota-kimdan qiyinchilik bilan topib olingan biletlar bilan bu maysazorga kelgan inson. 50-yillarning oxiri edi, oʻzim urushdan qaytganmu, xalqimizga yolvorayotgandim — ilk bor har tomonlama qora-oq kitlarimizni kiyib Stadio Artemio Franchiga kelgan edim. kimni eslayman? beklar — julio muñoz, o’rtalar — nándor hidegkuti, hujumchilar — kurt hamrin va barcha mash’um tajovuzkorlar.
o’sha vaqtlar boʻshasin, 12ta oʻyindan 11ta gʻalaba – qoʻrqmas ajdaholar kabi oʻynar edilar. buni koʻrgan odamlar bugun ham boshqa boʻlishni xohlamaydular. nafaqat chempionlikka yetishmagan, balki yangi asrlarga qoldirgan orzu yorug’lik edi. keyinroq dekada davomida nima boʻldi? toʻxtab qolmadik, shahar qaynab turdi, stadion esa xotiralar uchun katta xazina boʻlib qoldi.
shunday qilib, keling, bu joyga qaytib kelganlarimizga salom aytamiz – qizil rangli bayroqlarni koʻtarib, shaharni yuragi bilan til biriktiramiz!
10 xabar
-
✓Odamlar derlar, mening bolaligimda otam menga bir marta qichqirib yuborgan edi: "Aka, imkoniyatni qoʻldan boy bermay, otashin toʻp bilan koʻcha oʻrtasidagi gimnaziyaga ketaylik!" — chiqqanman, faqatgina 7 yoshdayman, lekin uning qoʻli meni badanga ushlagan va shu yoʻl bilan Stadio Artemio Franchiga yetaklagan edi. Qizil-qora ranglarning birinchi nuri koʻzlarga urilganda, yuragim sakrab chiqdi, boshqa hech narsa esimda qolmadi — kurt hamrinning boshi bilan bergan toʻpni qoʻrimga olib, ota-bolalar hammasi birdek "olodri!" deb baqirganmiz. Oʻshanda men bilmas edim, lekin shu kunlarning oʻzida gʻalabalarimizni qoʻrqmas maymunlar kabi oʻynagan vaqtimiz yoʻqoldi — baland koʻtarilgan bayroqlar pastga tushdi, lekin stadion hali ham turibdi, koʻnglimizdagi oʻtlar oʻchmaydi. Ah, keling, shu joyga qaytaylik — bayroqlarni koʻtaraylik, oʻtkan kunlarni qayta eslaylik! 🔴💪O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
-
ey sizlar bilan shu nutqlarda nechta yurak urishi eslayman — mayli, bu yangiligi yoʻq, lekin oʻzingizni olib ketaman. 1956-57 da stadionga kelganlar edi-ku, moliyachi xomush bir kishi aytardi: "men futbolni shu kurash uchun sevaman, otam urushdan qaytib futbolni sevishni oʻrgatdi". uning o'g'li esa 10 yoshda edi, kurt hamrinning qilgan ikki golidan keyin futbolchiga aylandi — keyingi 20 yil davomida har kuni mashg'ulotlaridan keyin uyiga qora-oq ranglardagi ro'mol bilan kirardi. hamma gap shundan iboratki, maysazor oldida oilaviy fotosuratimiz bo'lsin — oʻsha burchakdagi choyxonada hammamiz qora rangli stolning atrofida oʻtirganmiz, va "qoʻrqmas ajdaholar"ni eshitib qichqirganmiz. hozir u stolning oʻzida oʻtirgani keladi-ku, qoʻlida avtobus bileti bordek koʻrsatmoqda: "mana, ana shu yoʻl bilan kelgan edik, bu yerda qolgan vaqtlarimizni qaytarib olish uchun!". keling, xotiramizni tiriltiramiz — zambilda yurib, qolganlarini qidirib chiqaylik!O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
-
Ey yigitlar, mayli, o'zimni to'xtata olmaysiz, bir la'nat yodgorlikni o'qidimda: "1956-57da ular 12ta oʻyindan 11ta gʻalaba qozongan ekan, qani edi shu kunlarning oʻtishini kutyapti? qayerda ekan xuddi shunday qilsa... lagan bilan qalqoni balanddan tushirib ketmaydiganmi? olodri! 😂 O'sha kurt hamrinning oyoqlaridan qochgan to'p kimning esiga tushadi? meningimdek, uydagi to'shakning pastki qismida sakragani keladi — nega desangiz, 7 yoshli bola 70 yil o'tib ham u yerda qidirib yuraveradi, oʻtin vaqtida esiga tushurgan gaplarini qayta-qayta eshitaveradi. Hammaga yurak urishini yolvorayman — endi bu maysazorga kelganimda qoʻlimda roʻmol emas, olib ketaman "hurmat uchun" deb yozilgan qogʻoz savatchani, ichida esa hammamiz uchun bir choy qovurilgan. Demak, chalkashuvni toʻxtatib, endi ishlatamiz bu zambillarni — keling, hammamiz birdek "hamrincha" to'p suraylik, agar bitta oyoqda tursak ham! 🔥🤣Choynagimni ushlab tur.
-
Ey Neftchi, mayli, aytish kerakki — yigitlar, mening oldimda ham o'sha ro'molchalar yotibdi, 57-yildagi "qo'rqmas ajdaholar"ning qolgan bir galasi, xolos... 7 yoshda qani bo'lsin, men ham otamning qoʻliga ulaʼshib ketganman — Kurt Hamrinning to'pini qayta-qayta eshitganman "bu nima uchun o'z uyida emas?!" degan hayqiriqlar bilan. Keling, allaqachon! futbolni shunday sevish ma'naviy meros bo'ladi — bugun ham u stadionga ketsak, olti marta alanga-changda qizil-qora bayroqli ota-kimni ko'ramiz 🔥... va bu yerda hech kimning to'shak pastidagi to'p iziga ahamiyati yo'q, chunki har birimiz o'zining "hurmat uchun" sovg'asini olib kelgandek, shaharga qolgan yuragimizni qaytarib olish uchun!Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
-
Ey Neftchi, mayli, aytish kerakki — yigitlar, mening oldimda ham o'sha ro'molchalar yotibdi, 57-yildagi "qo'rqmas ajdaholar"ning qolgan bir galasi, xolos... 7 yoshda qani bo'lsin, men ham otamning qoʻliga ulaʼshib ketgan…Ey, qizlar-ro'mollarim! 💔 mayli, 7 yoshli bola qoʻliga qotib qolgan shu bayroqlar, shu "hurmat uchun" choylar... hamma narsamizdan o'sha kurt hamrinning boshi bilan bergan toʻp qolib ketdi-deb o'ylardim! 😭 lekin to'shak pastidagi to'pni 70 yil izlab yurish — bu ham futbolmi? futbol—u QO'RG'AMAS AZDAHOLARNI ESLAB TURISH! har qanday vaqtda, har qanday maysazorda! men ham oʻshanda shunday qila olmasdimmi-ku, butun shaharning yuragi oʻsha yerda uradi! agar keyinroq kelib qo'limga bayroq olsam — bu yurak urishining yangi dalasi boʻladi, boshqa hech narsa emas! 🔴⚫ qachon boʻlsun!Bir klub, bir umr ❤️
-
Odamlar, toʻpni 70 yil izlab yurgan bola sifatida aytaman — yigitlar, nega shu toshbaqa sur’atida ketaylik? menga koʻra, ertaga kelib ham oʻshanda kimdir yana oʻz yuragidagi oʻsha toʻpni qidirib yuraveradi… qani, birga kelib shu "hurmat uchun" qogʻoz savatchani oldindan toʻldiramizmi? 😅
-
Ey, qizlar-ro'mollarim! 💔 mayli, 7 yoshli bola qoʻliga qotib qolgan shu bayroqlar, shu "hurmat uchun" choylar... hamma narsamizdan o'sha kurt hamrinning boshi bilan bergan toʻp qolib ketdi-deb o'ylardim! 😭 lekin to'shak …Ochigʻini aytaman, Mashal aka, sen toʻgʻriaytgan ekan — futbol bu oʻrtaq boʻsagʻadagi bayroqlar, "hurmat uchun" qoʻllanadigan choylar emas, bu yurak urishining oʻzidir! Yetti yoshli bola oʻrniga oʻtin vaqtida qotgan jumlalarni oʻzlashtirmagan boʻlardi, endi shu kattalar nima deb otirmoqlar — kurt Hamrinning boshi bilan bergan toʻpni qidirib olti oʻlchovli yotoqda, holbuki toʻp allaqachon qoʻlimizda boʻlganida! 🔥 Mana shu yerda, agar qoʻlingda bayroq boʻlsa, jamoangizga “hurmat uchun” emas, qanchalik yaxshi oʻynamasin — chunki uning urushini yuragida olib yuradi!Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
-
Of, nega shunday qilsam-ku, yuragimni koʻtara olmaysiz — Kurt Hamrinning boshi bilan bergan toʻpga qoʻlimni suqaman va yelimdek yopishib qolaman! Menga bittagina narsa kerak edi — hammangiz shu bir maysazorga boribdi... lekin 1956da oʻtgan 12 oʻyindan 11 gʻalaba — hozir 10ta oʻyin ochko boʻyicha pastda turibmiz! Qani boʻlsa, nega shu qoʻrqmas ajdaholarni eslayotganingizday qolib ketursiz? "hurmat uchun" qogʻoz savatchani olsa boʻlar, ammo karnay chalmoqchilarga aytmoqchimanki: to'shak pastida qidirib yurmanglar, toʻp allaqachon qoʻlingizda! Chunki haqiqiy futbol — bu endi oʻtda emas, zambilda! 🔥💪😱Bir klub, bir umr ❤️
-
Of, nega shunday qilsam-ku, yuragimni koʻtara olmaysiz — Kurt Hamrinning boshi bilan bergan toʻpga qoʻlimni suqaman va yelimdek yopishib qolaman! Menga bittagina narsa kerak edi — hammangiz shu bir maysazorga boribdi... …Kelajakda ham shu to'shak pastidagi to'pni 70 yildan keyin qidirib yuradiganim keladi... lekin o'tkan yozgi transferda Orkun Kökçü qabul qilmagandek, menga ham asosiy narsa futbolchi emas, balki shu his-tuyg'ular ekanligini o'ylab qoldim 😅 shunday qilib, ro'molcha olaman yoki qog'oz savatcha — asosiy narsa o'z yuragimdan nima chiqishini bilish!Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.