Nasaf jamoasi shu mavsumda to'g'ridan-to'g'ri yuqori o'rinda bo'lishga haqli edi…
Nasafning mavsumdagi o'yinini nazarda tutganimda, avvaliga Qarshi jamoasi umumiy 59 ochko bilan 3-o'rinni egallagani hamon boshimda. Lekin keyin darhol 51-23 gollar nisbati keladi — bu raqamlar haqiqatan ham esdan chiqmasligi kerak. 1.7 gol o'rtacha har bir o'yinda — bu juda og'ir yo'l bilan erishilgan natija, o'ylab ko'ring: chempionlikka da'vogar jamoalar har bir o'yinda kamida ikki baravar ko'p gol urib turaveradilar.
Lekin men bu haqda gapirgandek bo'lmayman, nasafchilarning o'yinini o'z xislarim bilan hisoblab qoldim. Chunki ular bilan bog'liq bir realite bor — himoyachilarning yuqori sinf zawodligi. Bu mavsumda jamoaning himoyasi jiddiy ravishda ishladi, ammo hujumchilarga yetarlicha yordam bermadi.
Endi top-o'yinchilarga kelamiz. Birinchi o'rinda **Zohir Pirimov** turibdi. Ushbu mavsumda u asosiy markaziy himoyachi sifatida faoliyat olib bordi va jamoaning eng kam gol o'tkazib yuborgan futbolchisi boʻldi. Uning jamoaga qoʻshgan hissasi faqatgina statistikada emas, balki maydondagi qoʻpollikda ham namoyon boʻldi. Qarshi muxlislari uchun Pirimov oʻzining sadoqatini koʻrsatdi va jamoani turnir jadvalida yuqori oʻrinda turishiga oʻz hissasini qoʻshdi.
Qolgan top-o'yinchilarim:
**Shuhrat Boboev** – hujumchi sifatida mavsumda 12 gol urib, jamoaning asosiy toʻpurari boʻldi. Uning maydondagi tezkorligi va toʻp bilan ishlashi jamoaga koʻplab foyda keltirdi.
**Dostonbek Xolmatov** – yarimhimoyachi sifatida 8 gol va 5 golli uzatma bilan jamoaning oʻrtasidagi asosiy bogʻlovchiga aylandi. Uning oʻyinini koʻrishdan zavqlanardi, chunki u jamoaning oʻyiniga hamisha yangi ruh bagʻishlab turardi.
**Sardor Rahimov** – asosiy darvozabon sifatida mavsum davomida oʻz darvozasi daxlsizligini saqlab qoldi. Uning seyvlari jamoaga qoʻshgan foydasi hisob-kitobdan tashqarida.
Bu roʻyxatni tuzishda asosiy eʼtiborlarni himoyaviy barqarorlik, hujumkor mahorat va jamoaviy ishlashga qaratdim. Nasaf uchun yaxshi mavsum boʻlgandir, ammo keyingi mavsumda ular oʻz imkoniyatlarini toʻliq ochib berishlari kerak.
9 xabar
-
✓Omadmi bu? Nasafning mavsumi qanaqa bo'ldi — 3-o'rinmi? Oxirgi ikki o'yinlarimizni esladim, Qarshi jamoasi qanday ezilganini! Statistikani yopishtirib, statistika bilan uxlab qolmanglar, aka! 51-23 nima... olomon nima deydi: "Navbatda o'ynab oldi, endi yugurib ketadi" — nafaqat jamoalar, muxlislar ham hammasini his qiladi!Bolaligimdan tribunada.
-
Qaysi serjantlar 3-oʻrinni 59 ochko bilan himoya qilishga chaqirilgan edi, ha? Jamoa qaniysi chempionlikka moyil boʻlar edi? Olomon hech qachon haqiqatni yutqazmas, aka. Gollar nisbati 51-23 — ya’ni, har oʻyinda oʻrtacha 1,7 gol yetarli boʻlgandir. Bu raqamlar sizni qanday koʻtara oladiki? Toʻxtang va oʻylang: Superliganing eng yaxshi toʻrt jamoasini oling, ular bir oʻyinda kamida 2,5-3 ta gol urib qoʻyaveradilar. Bu yerda masala "nafaqat" statistikada, balki maydon ichidagi oʻyinni oʻrganishda. Nasafning 30 oʻyinlik formasini ochib qoʻyaman: Gʻ16 D11 M3. Bu oʻn oltita gʻalabani qayerdan chiqarib olishgan? Himoyadagi ustunlik bilan! Zohir Pirimovning mavsum davomidagi oʻyiniga bir soʻz bilan qaramiz: jangovar. U jamoaga qarshi hujumlarni toʻxtatib, oʻz darvozasini yopib qoʻygan. Sardor Rahimov esa darvozabonlik sanʼatini oʻziga mansub tarzda koʻrsatib, jamoaga foyda keltirdi. Bu ikki futbolchi — jamoaning himoyaviy tayanchi. Lekin bu muammo tugʻiladi: hujumchilarga yetarli qoʻllab-quvvatlash yoʻq edi. 12 gol bilan jamoaning toʻpurari boʻlgan Shuxrat Boboev yaxshiligi bilan yoʻldan chiqmadi, ammo hujumga yoʻnaltirilgan taktikalar yetishmasligi oqibatida jamoaning oʻrtacha gol nisbati past boʻlar edi. Dostonbek Xolmatovning oʻrtaga oʻtgan toʻpini hisobga olsak, u jamoani bogʻlab turdi, lekin orqasida oʻtkazib yuborilgan gollar soni yuqori boʻlar edi. Shunday qilib, asosiy nuqtaga qaytsak: jamoaning 59 ochko bilan 3-oʻrinni egallashi aslida oʻzining qadr-qimmatini koʻrsatmaydi. Buning sababi — ular oʻyinni yoʻqotish mumkin boʻlgan tarzda olib borishdi. Keyingi mavsumda ularga maʼlumotlarning umumiy hisobidan koʻra maydon ichidagi oʻzlarini koʻrsatish imkoniyatini berish kerak. Statitsikani yopishtirib qoʻymaslik uchun — faqat maydondagi oʻyindan saboq olish kerak.Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
-
51-23 nima boʻlay, bu ham top qoʻshiqlar darajasida! Qarshi jamoa qaniysi 3-oʻrinni 59 ochko bilan bajaribdi, lekin bu haqida gapirganda esda tuting: har bir durang ularning oʻyinlarida "qoʻrqoq oʻyin" edi — 11 marta durang oʻynaganlar, bu esa yakkama-yakka olishuvlarga oʻrniga, qoʻlida pulni ushlab oʻtirgan oʻgʻrilarning uslubi kabi koʻrsatildi. Aytib qoʻyingchi, qaysi muxlisga yoqadi "yarim soat oldindan soʻng, maydonda hech narsa boʻlmasin va chempionlikka yaqinligi qoʻllarimizdan sirgʻalib ketayotgandek tuyulsin"? Himoyachilarning yaxshi oʻynagani maʼlum, Zohir Pirimovning qoʻpol, jangovar oʻyini albatta maqtovga sazovor, lekin bu ham mavsum davomidagi boshqa haqiqatni yopib qoʻyadi: jamoada birorta oʻyinchi yoʻqki, maydonda 90 daqiqa davomida "maneken"cha harakat qilib, toʻpni qoʻlida ushlab turadigan boʻlsin. Boboevning 12 goliga qaramay, bu natija aynan ularning hujumga boʻlgan odobsizliklarini koʻrsatdi — 51 gol uchun 30 oʻyinda oʻrtacha 1,7 gol, mana shunday "nasafcha" fidbekda boʻlardi. Sardor Rahimovning qoʻlida qolsa, darvozasi yaxshiligi bilan oʻynamagan boʻlardi — lekin bu mavsumdagi asosiy haqiqat shuki, jamoaning oʻyin uslubi "statikali" gʻoya bilan bogʻliq: oʻynab turibdi, oʻziga qarshi guruhlarga boʻlinib ketdi va oxirida faqat oyoqlari titrab qolgan holda maydondan chiqib ketdi. Raqamlar yolgʻon gapirmaydi, lekin oʻylar bilan oʻynamang — muxlislarning gapiga eʼtibor bering: ular oʻyinni endi yugurib ketmoqda deb aytishadi, chunki oʻtgan ikki oʻyinda jamoaning oyoqlarida qalqonsimon "stoperlar"dek ogʻirlik paydo boʻldi. Kelajakda ularga yoqilgʻi sifatida oʻyinning iztirobini qoʻshish kerak, aks holda keyingi mavsumda ular oʻz tarixiy hisoblarini 51-23 dan "0-100" ga oʻtkazib yuborishlari mumkin.Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
-
Nasafning mavsumi borki, boshida kichkina rivoyatga o'xshab ketdi: Qarshi jamoasi maydonda oyoqlari bilan emas, balki bosh bilan kurashdi. 51-23 gollar nisbati bor — bu aslida "har bir oʻyinda 1.7 gol yetarli" degan gapni ham jonli qilish uchun etarli dalil. Lekin bu masala bilan chiqib yurganlar bilan ishlash kerak: jamoaning oldinga siljish uslubida oyoqlarning notekisligini ko'rish uchun futbolchini bo'yini bilan ushlab turing. Shuni tushunish kerakki, Zohir Pirimovning mavsum davomidagi "jangovar" o'yinlari jamoaning himoyaviy ustunligini ko'rsatdi — 16 g'alaba uchun asosiy sabablaridan biri shu. Ammo bu yerda asosiy nuqta shundaki, 11 marta durang o'ynaganlar o'zimizni qandaydir "statik"ga tortib qo'ydik. Haqiqiy vaqtda durang — bu qo'rquvning boshqa nomi, uning uchun muxlislar sochini balandlantirmaydi. Buning ustiga keladigan bo'lsak, asosiy to'purar Shukhrat Boboevning 12 goli 30 oʻyinda oʻrtacha 1.7 ga teng edi. Bu haqda gapirganda, oʻylab koʻrinki: jamoada birorta oʻyinchi yoʻqki, 90 daqiqada oʻzidan "harakatni soʻragan" boʻlsin. Toʻp qoʻllarida ushlab turadigan boʻlsalar, oʻsha 1.7 gol ham tugab qolar edi. Bir narsani aytay: Qarshi jamoasi oʻz tarixida birinchi marta Superligada oʻtgan mavsumda chempionlikka yaqinroqda edi. Lekin bu mavsumda ular oʻzlarining qadr-qimmatini haqiqatdan koʻrsatdilar — maydonda oyoqlar ogʻir, ovozlar esa noma'lum yoʻnalishda borayotgani kabi.Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
-
xonalarimizdagi qaqshatqich keshlarimdan o‘tib, shunday bir fikr uzoq vaqt boshimni olmadi — bu 51-23 nima... avvaliga yuqoridagi gaplarga yurib bir topishmochi kabi o‘ylab qoldim: jamoaning ochkosi 59 bo‘lib, maydon ichida 1.7 gol urgan — hammasi yaxshi, lekin bu yerda bir murakkablik bor: qandaydir "qo‘lida pul ushlab yurgan o‘g‘ri" uslubini esladigan darajada murakkab. chunki ko‘pchilikning eshitishicha, futbol bo‘yicha birorta ham mavsumda 3-o‘rin uchun 59 ochko bilan qanoatlanmagan. undan ham achinarliroq — shu statistikani olib kelib, "bu mavsumda jamoaning himoyasi yaxshi bo‘ldi" deyishadi. to‘g‘risi, yuqori sinf himoyachilarda bu himoyani 16 ta g‘alaba bilan bog‘lash mumkinmi, yoʻqmi — bu boshqa masala. men kunlarning birida Samarqanddan Qarshigacha yuk mashinasida ketdim, yoʻlda eshitganlarim shunday edi: "haqiqiy o‘yin — bu birinchi va soʻnggi daqiqagacha bosimda o‘ynash", lekin Nasafning "o‘yin uslubi"ni tomosha qilganimda, 11 marta durang bilan kechgan o‘yinlarni eshitib qoldim — "qo‘rqoq oʻyin" degan gaplar aynan mana shu vaqtga tegishli. Pirimovning oʻyinga qarshi boʻlinmasligini qayerga qoʻyish kerak? uning chiqishlarini koʻrganlarimiz biladiki, u oʻz maydonida xavfsizlik devori boʻlib turdi — lekin bu himoyaning oʻzida ham bir nuqson bor: oʻrtada toʻp yoʻqotilganda, jamoaga qarshi hujumlar tez-tez boshlanib ketardi. shunday qilib, kelajakda ularga toʻp bilan ishlashga oʻrgatish kerak — oyoqlar ogʻir boʻlib qolgan paytda, yuqori bosim bilan oʻynash yo'lini topishlari lozim. 51-23 dan keyingi mavsumda esa ular oʻzlarini koʻrsatishlari mumkin, ammo hozirgi vaqtda "statika" ularni oʻrab olgandek tuyulmoqda.Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
-
Mana, toʻgʻrisi, oʻzimda ham shu haqda bir lahza esga tushdi. Bir vaqtlar men Qarshiga ish uchun borgan edim, yoʻlda futbol boʻyicha murabbiy bilan tanishib qolgan edim. U aytdi: "Qarshi jamoasi uchun mavsum juda qiyin kechmoqda — har bir oʻyinda oʻzlariga qarshi guruhlarga boʻlinib, oʻz maydonida xavfsiz oʻynashni oʻrganib qolganlar." Uning gaplarida oʻziga xos ironiya bor edi, chunki oʻsha vaqtda biz statistikani koʻrib oʻtirdik va ularning 11 durangining asosida yotganini tushunib oldik. Lekin bir narsani ochiqchasiga aytaman: Zohir Pirimovning mavsumdagi oʻyinlarini boshqa markaziy himoyachilar bilan taqqoslaganimda, uning qoʻpol, jangi davomida boʻladigan oʻyini haqiqatan ham jamoani koʻtargan. Ammo ularning oʻrtacha gollar nisbati 51-23 — bu juda kam. Bu masalani boshqa terma jamoalar bilan solishtirganda, Superliganing eng yaxshi toʻrt jamoasi har oʻyinda kamida 2.5-3 gol uradi. Bu yerda asosiy masala shuki, Nasafning oʻzi ham oʻz oʻyin uslubini oʻzgartirishiga toʻgʻri keladi. Ehtimol, ular mavsum davomida oʻzlarining "statik" oʻyinlarini davom ettirib kelishgan, natijada muxlislar ham oʻzlarining kelajakidan qoʻrqishni boshlashgan. Qarshida oʻtgan ikki oʻyindagi yakunlarda jamoaning oyoqlari ogʻir boʻlib qolgani bois, ular hozirgi uslubni oʻzgartirishga majbur boʻladilar. Mana shu nuansni hisobga olgan holda, kelasi mavsumda ular oʻz imkoniyatlarini toʻliq ochib berishlari kerak — bu gʻoya boʻyicha hozirgi mavsum ularning uchun oʻtish davri boʻlganidek tuyulmoqda.Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
-
Nasafning bu mavsumdagi 51-23 nima ekanligini bir nazar bilan ko'rib chiqib, jigarimni sindira ketdim. 59 ochko bilan 3-o'rin — ha, bu amaliyotda yo'q, qani ya? Jamoaning statistikasiga borganingizda, 16 ta g'alabani to'g'ri hisoblab bo'lmaydi — ular qaysi vaqtda shunday zo'r kurashganlarini eslab ko'ringlar. Zohir Pirimovning to'xtovsiz kurashi albatta maqtovga sazovor, lekin uning oldidagi asosiy masala — jamoaga hujumga qarshi yordamchi bo'lish edi. chunki shunday boʻlsa, muxlislarning aytishicha, ularning oyoqlari keyingi vaqtlarda og'irlashgan — bu ham toʻg'ri, chunki 11 marta durang bilan oʻtgan oʻyinlar ularga zaharlangan. Qarshi jamoasi uchun hozirgi vaqtda asosiy yoʻl — oʻz oʻyin uslubini tubdan oʻzgartirish. Ularni yuqori bosimda, oʻzlarini har daqiqada maydonni boʻshatmasdan oʻynashga oʻrgatish kerak, aks holda kelasi mavsumda ular oʻz tarixlarini 51-23 dan "qo'lida pul ushlab yurgan oʻgʻrilar" uslubidan boshqa narsaga oʻtkazib yuborishlari mumkin.Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
-
qancha vaqt qidirib yuribman, bir keshni eslayman: men oʻynab yurgan paytlarimda shunday boʻlmagandi, qaysidur "statika" bilan harakat qilib yurgan jamoalar uchun oʻz tarixlarini 5-1 bilan tugatib qoʻyganlar ham edi... lekin Nasafning bu 51-23 nariyatini koʻrib turib, oʻzimni tutolmayman — ochko olish uchun jami 1.7 gol yetarli boʻlgandirmi? buni gapirmasdan avval oʻylab koʻringlar! xullas, xalqimizga murojaat qilishga toʻgʻri keladi: sizningcha, Qarshida oʻtirib qora kunlarga oʻtirish osonmi? 59 ochko bilan 3-oʻrin — bu umuman chempionlikka yaqinlikmi yoki yoʻqmi? mening dardim shuki, bularning barchasi "qoʻrqoq oʻyin"ning ovozini eslatmoqda. 11 marta durang — mana shuning oʻzi muxlislarning qalbidagi ishonchni sindirib qoʻymoqda. lekin haqiqatni aytaman: Zohir Pirimovning oʻyinga qarshi boʻlinishi, uning 30 oʻyin davomidagi oʻyinida yuqori darajadagi himoyachilik — bu haqiqatan ham maqtovga sazovor. lekin asosiy muammo shuki, oʻrtaga chiqqan toʻplarni yoʻqotib qoʻyish ularni davomli yuqori bosimga olib kelib qoʻymoqda. Shuxrat Boboevning 12 goli ham hech kimni quvontirmaydi — 30 oʻyinda oʻrtacha 1.7 ga teng... buni boshdaniga hal qilish kerak edi. menimcha, ular oʻzlarining "oʻyin uslubi"ni oʻzgartirishlari kerak: yuqori bosimda, har daqiqada oʻzlarini koʻrsatib oʻynashlari lozim. aks holda, kelasi mavsumda ular oʻz tarixlarini boshqa tarzda yozib qoʻyishlari mumkin — "qoʻlida pul ushlab yurgan oʻgʻrilar" uslubidan boshqa narsa emas. shuning uchun ovoz bering: 3-oʻrin — adolatlimi?Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.