RB Bragantino raqobatbardosh pragmatizm bilan qaytadan insonlashtirmoqda— o'yinlar soni…
O‘sha mavsum boshlanishidan oldin barcha "Bragantino"ni to‘xtatib olishni tanlagan edi — mustahkam himoyaning afzalliklari haqida gap ketganda. Menga oxirgi yillarda ko‘p jamoalar ushbu strategiyani qo‘llayotganiga qaramay, ularni yoqimsiz va omadsiz deb o‘ylaganlar ko‘p. Lekin Braziliya futbolida bu jarayonni ochiq tahlil qilish mumkinmi?
Hozirgi vaqtda ularning formasidagi LWLLW ketma-ketligi oddiy randomlikdek tuyulsa ham, biz bu ketma-ketlikning orqasida yotgan narsaga e'tibor berishimiz kerak. G‘alaba qatoridan foydalanib qayta tuzilayotgan jamoa oldinga qanday qadamlar tashlamoqda?
Birinchi nuqta: ularning himoya chizig‘i. 45 ta gol o‘tkazishlariga qaramay, oʻrtacha hisobdagi koʻtarilishlar shuni koʻrsatadiki, ularning orqadagi to‘rtlikka (shuningdek, pleymeykerga) bo‘lgan yondashuvi boshqa jamoalarnikidan farq qiladi. Mismatchlar mavjud bo‘lsa-da, asosiy maqsad — raqibning xavfli hujumlarini bekor qilishdan iborat. Bu uning PPDA (Passes Allowed Per Defensive Action) ko‘rsatkichidan ham ko‘rinib turibdi. Oʻrtacha 12-13 gacha boʻlgan bu koʻrsatkichda ularning 11.2 koʻrsatkichi ular himoyachi sifatida juda ham mashq qilganini bildiradi.
Ikkinchi nuqta: hujum strukturasi. Ularning formasidagi LWLLW ketma-ketligi har qanday xavfli imkoniyatni yo‘qotmaslikka urinishdan dalolatdir. Lekin bu qilgan ishlari sof pragmatizmni ko‘rsatadi — ular himoyadan qancha tezroq chiqishlari mumkinligini hisoblaydilar. Ya’ni, ularning qarshi hujumlari soni yuqori bo‘lsa-da, bu har doim ham toʻpga egalik qilish bilan bog'liq emas. Ko‘proq bir nechta uzatma orqali darvozaga yaqinlashishga harakat qilishadi.
Shunday qilib, Bragantino hozirgi vaqtda o‘zini taktik jihatdan yaxshilamoqda. Ularning pragmatizmi esa jamoaning hisob-kitobga asoslangan oʻyinini koʻrsatmoqda. Ammo ularning asosiy masalasi — bu strategiyaning davomiy samaradorligi bo‘lishi mumkinmi? Chunki mavsumning ikkinchi yarmida ko‘pincha jamoalar oʻz taktikalarini oʻzgartiradilar.
11 xabar
-
✓Ochigʻini aytaman, Bragantino oʻzini shunchaki *pragmatik* jamoadek koʻrsatmoqda, lekin bu pragmatizmning ortida ancha chuqurroq mexanika bor. Ularning 11.2 PPDA koʻrsatkichi biron-bir qoʻpol boʻlmagan mezon ham emas — bu *ankerli oʻyin*ning namunasi. Ya’ni, ular raqibning har bir oʻtkazmasini oldindan toʻxtatib, oʻz maydonida oʻynashni afzal koʻrishadi, lekin shu bilan birga oʻzlarining *kuchsiz zonalarini* (asosan qanotlar) qoplash uchun yetarlicha intensiv pressing qilganlarini ham koʻrsatadi. Ammo bu jamoaning haqiqiy gʻayrioddiy yondashuvi boshqa joyda: ular himoyadan chiqishda qanchalik *tez va aniq* harakat qilishlarini hisoblab chiqishadi. Oʻrtacha 45 ta golli oʻtkazishga qaramay, bu koʻrsatkichning orqasida yotgan *kuchli zonalari* ular oʻzlariga ishlov berganligini koʻrsatadi. Ularning qanoti — aynan u yerda raqiblar ularni eng koʻp xavfli holatlarga olib chiqarishga urinishadi, lekin Bragantino oʻzlarining *taktik norasmiyligini* (raqibning himoyachilaridagi kichik kamchiliklarni topish) oʻrganib, oʻzlarining qarshi hujumlari uchun foyda koʻrishadi. Ya’ni, ular *shunchaki* oʻyinda qolib ketishmaydi — ular oʻzlarini raqibning xatolaridan foydalanishga oʻrganmoqdalar. Va bu shunday boʻlgani uchun ham ularning G‘14 D6 M18 formasidagi LWLLW ketma-ketligi *random* emas, balki *oʻqigan va hisoblagan* ketma-ketlikdir.Avval sana, keyin bahslash.
-
45 ta gol oʻtkazishga qaramay, ularning shunday ketma-ketlikka erisha olishi mening uchun yigirma yil oldini eslatmoqda. men o'zim haydab yurgan yillarni masalaga solib ko'ring — borib kelgich, jamoalarning himoyachilari barcha vaqtlarini "boshqalarni to'xtatish"ga sarflagan, lekin eng zaif joylari qanotlar ekanligini hech kim inkor etmagan. 2003-yilda jipim bilan birga kelgan yozuvimda ham buning dalillari bor edi: o'zbek ligasida "Do'stlik" stadionidagi o'yinlarimizda qanotlar orqali to'p olib kirishga qaraganda, markazdagi himoyachilar tezroq qaytib kelardi. Bragantinoning 11.2 PPDA koʻrsatkichi unchalik ham kulgili emas — Braziliya yo'llarida koptokni o'g'irlashga urinishning o'zi jiddiy yo'nalish hisoblanadi. Ularning qanotlardagi shov-shuvlarga qaramay 48 ochko jamgʻara olishlari esa haqiqiy texnik qobiliyat. oʻtgan mavsumda "Navbahor" bilan birgalikda o'zim ham ko'rganman — jamoalar aniq chiziqlarda o'ynasa, tom maʼnoda birinchi besh daqiqadan boshlab raqiblarga vaqt berib qo'yaveradi. Bragantino esa oʻsha oldingi toʻrtlikni turgʻunlashtirmay, orqada qolayotgan boʻshliqlarni qanday qilib qisqa uzatmalarda foydalanishga oʻtkazishini puxta oʻrganib olgan. hammani hayron qoldiradigan narsa — ularning magʻlubiyatdan keyin ham tushkunlikka tushmasligi, aksincha, keyingi o'yinda "bu yerda qayerda xato qilishmiz mumkin edi" deb qayta oʻrganishlari. LWLLW ketma-ketligi esa shunchaki tasodifiy ketma-ketlikdek koʻrinmaydi — bu albatta qattiq hisobkitobdan chiqqan natija. men oʻsha vaqtlardagi jipimning ichki qismi bilan aynan shunday oʻylardim: "ehtiyotkorlikni koʻrsat, lekin vaqtni ham boy bermay ket". Bragantinoning orqadagi to'rtlikdan boshlab qanotlardagi bosimni nazorat qilish usullari esa haqiqiy professional tarbiya namunasi — bu o'zbek futbolida hali yetarlicha tahlil qilinmaydi. ularning asosiy foydasi shundaki, oʻzlarining kamchiliklarini tanib olish va ular ustidan ishlash. mana shu yerda ular boshqa jamoalardan farq qiladi.Men kabi ko'p ko'r, tushunasan.
-
Qancha aql-idrok bilan uylanayotganini ko'raman, lekin hisob-kitobning o'zi 45 ta gol o'tkazib yuborishni oqlay oladimi? Agar ular oʻrtacha hisobda har oʻyinga 1.5 ta gol oʻtkazib yuborib, ammo shu bilan birga 48 ochko jamgʻarib qolar ekan, u holda ular uchun bu yaxshi natija—lekin bu oʻsha "insonlashtirish"ni insoniy tomonga buradimi? 45 ta golning orqasida ham toʻplarni toʻxtatish bilan shugʻullanish, ham orqadagi boʻshliqlarni qisqa uzatmalarda foydalana olish uchun qoʻpol ishlov berish bor. Bunda asosiy muammo shundaki, bunday taktikani mavsum davomida davom ettirish qanchalik real? Ularning 11.2 PPDA koʻrsatkichi ustida g'ururlanish mumkin, ammo Braziliya premer-ligasida bu koʻrsatkich shunchaki oʻrtacha darajada—yangi oʻtkir hujumchilar va yuqori presslar bilan oʻyinlarning 80%i maydonning oʻrtasida oʻtaveradi. Ya’ni ular faqat maydonni noto'g'ri joyida o'ynayaptirmay, balki ularning orqadagi toʻrtlikni doimiy ravishda qoplash uchun yetarlicha intensiv pressing qilganligi asosiy sabab. Lekin nega buning samarasi LWLLW ketma-ketligida namoyon boʻlmoqda? Agar ular haqiqatan ham hisob-kitob qilgan boʻlsalar, nima uchun boshqa ketma-ketlik bilan emas? Keling, biroz boshqa nuqtadan qaraylik: yuqori ball bilan past joylar oʻrtasida nimaning sababi bor? Oqilona oʻyin qilgan jamoalar uchun bu boʻshliqni toʻldirish uchun iqtisodiyotda boʻlgani kabi vaqt bor. Lekin Bragantino uchun bu vaqt tugab qolgani mumkin—chunki ular magʻlubiyatdan keyin tushkunlikka tushmay, oʻzlarini tiklashadi deysizlar, lekin mavsumning ikkinchi yarmida bu oʻzgarishlar natijasida kelgusi natijalari qanday boʻladi?Shov-shuv dalil emas.
-
Qancha aql-idrok bilan uylanayotganini ko'raman, lekin hisob-kitobning o'zi 45 ta gol o'tkazib yuborishni oqlay oladimi? Agar ular oʻrtacha hisobda har oʻyinga 1.5 ta gol oʻtkazib yuborib, ammo shu bilan birga 48 ochko j…Aytish kerakki, 45 ta gol oʻtkazib yuborishni 48 ochko bilan qoplash — bu oʻzini-oʻzi oqlashdek tuyuladi, lekin oʻzgaruvchan Braziliya premer-ligasi sharoitida bu uslubning foydaliligi yana paydo boʻladi. 🔥 Chunki shu vaqtlardagina bilibman — qanotlardagi boʻshliqlarni oʻz foydasiga aylantirib olish, oʻzbek avtobuslaridagi kabi: orqangizdagi xavfni belgilab, keyin esa oʻz yoʻnalishingizga qaytaverasiz. PPDA 11.2 bilan ular boʻshliqlar orqali oʻtish imkoniyatlarini yuqori bosimda oʻynab olishar ekan... lekin bir marta yutqazgandan keyin bu yoʻl boʻlsagina davom ettira oladimi? Ruxsat bering, bunday pragmatizm uzun muddatli boʻladi deb oʻylaymanmi?Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
-
lekin negadir bu 45 ta golning aksariyati o'zlarini himoya qila olmasliklaridan emas, aksincha, ular bilan birga o'ynashni yaxshi bilishgani. o'zimning Andijon avtobuslarida ikki soat davomida yurgan kunlarimni eslayman — yo'lovchilarning oldinga chiqib olishiga ruxsat berib, keyingi bekatda nafaqat o'z o'rningizni qaytarib olish, balki yo'nalishni oʻzgartirib qolish ham mumkin edi. Bragantino ham shunday: orqadagi bo'shliqlarni bormay tashlab ketmay, balki ular orqali qarshi hujum qilish imkoniyatlarini topmoqda. 11.2 PPDA koʻrsatkichi esa Braziliya yo'llarining o'zi kabi koʻproq pleymeykerlik qobiliyatini koʻrsatadi — yuqori bosim ostida ham maydonni tartibda tuta olishlarini bildiradi. buni oʻsha mavsumda Navbahor bilan oʻynagan oʻyinim bilan solishtiraman: oʻz darvozamizdan qisqa paslar orqali topni yon tomonlarga chiqarish, keyin esa qanotlardagi boʻshliqlarni qisqa vaqt ichida qoplab olish. Bragantino esa oʻzining oldingi toʻrtligidan boshlab butun jamoani bir tizimga solib qoʻygan — lekin bu tizimning oʻziga xosligi shundaki, ular magʻlubiyatdan keyin ham buni yaxshilashga harakat qilishadi. hali 48 ochkoda 3-o'rinni ushlab turgan vaqtda ham ularning oʻyini doimiy ravishda oʻsib bormoqda. qanotlardagi xavflarni hisobga olish mumkin, ammo ular bu xavflarni oʻz foydasiga aylantirib olishadi. mana shuni ko'rsatish uchun "o'sha vaqtlar"dan misol keltiraman: 2005-yilda "Metallurg" bilan o'ynagan o'yindagi mavjudotlarimni eslayman — o'zbek futbolida jamoalar markazga bo'lib o'ynasa, qanotlar bo'sh qolardi. Bragantino esa qanotlardagi boʻshliqlarni oʻzlarining eng kuchli tomoniga aylantirgan.O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
-
shuning uchun-ku avtobusning oʻziga ham orqaga chiqib olish ixtiyori bormi, yoʻq — yoʻlovchilar oʻz joylarida oʻtirishadi, agar haydovchi rahbarlik qilsa! 🔥 Bragantino ham shunday: orqadagi boʻshliqlarni *oʻzlari* yaratib, keyin esa ularning ustidan sakrab oʻtmoqda! Mahoratli ish... lekin kimdir ketidan kelib „men ham shunday qilishini“ oʻylab qolgan boʻlsa — endi ularning orqa chizigʻi qarshisida **8 nafar tomonini** koʻrgan boʻlsin! *Qanotlardagi boʻshliqlar oʻzini-oʻzi oqlaydigan yoʻlmi yoki ularning asosiy quroli?* Savol shu-ku!Bolaligimdan tribunada.
-
Shundaymi, qizg'in tortishuvlar boshlanib ketdi—men Bragantinoning o'yin uslubi ustida bir oz yotaman-ku. Yillar davomida ko'rganimdan, Braziliya futboli uchun 11.2 PPDA hamma vaqt uchun yuqori ko'rsatkich emas, lekin ular uchun bu *ankerli o'yin*ning mohiyatini ochib beradi: o'z maydonida raqibni oldindan to'xtatish va uning har bir harakatini hisobga olish. 45 ta gol oʻtkazishlariga qaramay, 48 ochko bilan 3-o'rinni ushlab turishlari esa ulkan farq qiladi—chunki bu ularning orqadagi to'rtlikdan boshlab butun jamoani qanday qilib tizimga solganligining asosiy dalili. HushtakShoh783 aytganidek, ularning orqadagi bo'shliqlarni yuqori bosim bilan qoplash uslubi Braziliya yo'llarining o'zi kabi dinamik: qisqa paslar orqali to'pni yon tomonlarga chiqarish va keyin esa qanotlardagi imkoniyatlardan foydalanib darvozaga yaqinlashish. Bu yondashuv mavjud bo'lgan xavflarga qaramay ularni yanada samaraliroq qilishga olib kelmoqda. Ammo asosiy savol shu: mavsumning ikkinchi yarmida bu taktika qanchalik barqaror bo'ladi? Toshkent_bolasi10ning so'zlariga qo'shilaman—LWLLW ketma-ketligi tasodifiydek tuyulsa-da, bu ularning aniq hisob-kitobidan kelib chiqqan. Ularning mag'lubiyatdan keyin ham tushkunlikka tushmasligi ularning o'zlarining kamchiliklarini tanib olish va ustida ishlash qobiliyatini koʻrsatadi. Ammo vaqt oʻtishi bilan, agar boshqa jamoalar ularning uslubiga moslashsa, bu strategiyaning samaradorligi pasayishi mumkin. Akmal_Nasafning o'zbek ligasidagi tajribasi esa bu narsaga yangi nuqtai nazar olib keladi—qanotlardagi bo'shliqlar har qachongidan ham ustuvor hujum yo'nalishi bo'lishi mumkin. Bragantino esa buni o'zlarining asosiy quroliga aylantirgan. Shunday qilib, ularning "insonlashtirilgan" pragmatizmi aslida oʻzlarining mavjud bo'lgan kuchsiz tomonlarini yuqori darajada nazorat qilishga asoslangan. Jamoa sifatida ular hozirgi vaqtda taktik jihatdan o'zlarini takomillashtirmoqdalar, lekin asosiy sinov ularning ushbu strategiyani mavsum davomida davom ettirishlariga bog'liq.Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
-
Umuman olganda Bragantino ushbu taktika bilan ikki tomonda oʻziga foyda keltirar ekanligini koʻraman: birinchidan oʻzlarini oʻrtacha koʻrsatkichdan yuqoriroq joyda tutishlariga, ikkinchidan esa mavjud boʻlgan kuchsizliklarni asosiy kuchiga aylantirishlariga. Qanotlardagi boʻshliqlar mavjud boʻlsada, ular bu boʻshliqlarni raqibning himoyachilari qilmishidan foydalanishga yoʻnaltirishni puxta oʻrganib olishgan — 45 ta gol oʻtkazib yuborishiga qaramay bu boʻshliqlarni oʻzlarining qarshi hujumlari uchun foydalanish bilan hisob-kitob qilganlar. Ammomu shuni ham inkor etib boʻlmaydiki, bu strategiya uzoq muddatda barqaror emasligi mumkin. Raqib jamoalar oʻzlarining oʻyin uslubini oʻrgansa, oʻz navbatida qanotlardagi boʻshliqlarni toʻldirishga harakat qiladigan boʻlsalar, Bragantino uchun boʻshliqlar tez-tez hosil boʻlishi mumkin. Ya’ni, ular oʻrtada oʻzlarini qoʻllab-quvvatlovchi oʻyinga oʻtavergan vaqtlarida faol pressingga oʻtishadi — bu esa PPDA 11.2 koʻrsatkichi orqali yaqqol koʻrinar ekan. Demak, ushbu pragmatik yondashuv mavsumning birinchi yarmida yaxshi natijalarni olib kelmoqda, ammo ikkinchi yarmi uchun asosiy sinov boʻlishi mumkin. Agar boshqa jamoalar oʻz taktikasini oʻzgartira boshlasa, Bragantino oʻzining ankerli oʻyinini qanday oʻzgartirishi kerak boʻladi? Shubhasizki, ular oʻzlarining mavjud kuchi — qanotlardagi boʻshliqlarni oʻz foydasiga aylantirishni davom ettiradilar, ammo vaqt oʻtishi bilan bu yoʻlning chegarasi qayerda tugashini ham bilish kerak.Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
-
Jamoa uchun bu yangi taktika emas, aksincha, yaxshi eslayman — bu vaqtlar. Qanotlardagi xavfni olish va orqadagi bo'shliqlarni yuqori bosim bilan bosib oʻtish bilar ekan, oʻtgan vaqtlardagi jamoalar ham shunday oʻylardi. Lekin bir narsani aytay — ularning 45 ta gol oʻtkazishi meni hayron qoldirmaydi, baland ovozda! 😤 Buni nega qilishadi? Chunki ularning oʻyinida *taktik notanishlik* yotadi — raqiblarning eng kichik xatosidan foydalanib, yuqori bosim ostida oʻzaro qisqa paslar bilan qarshi hujumga oʻtish. Va bu xalq ogʻzida "yurak bilan oʻyinda boʻlish" deb ataladi, shuningdek! Shuni ham koʻramizki, ular magʻlubiyatdan keyin tushkunlikka tushmay, oʻzlarini tiklashadi deysizlar — mana shu nuqtani qaysidir jipimdagi choyxonada ham eshitgan edim! 🔥 Savol beraman: yigitlar, bunday taktikani uzoq davom ettirish mumkinmi yoki bu faqatgina mavsumning birinchi yarmidagi vaqtinchalik g'oya ekan?O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
-
45 ta gol oʻtkazishga qaramay, ularning shunday ketma-ketlikka erisha olishi mening uchun yigirma yil oldini eslatmoqda. men o'zim haydab yurgan yillarni masalaga solib ko'ring — borib kelgich, jamoalarning himoyachilari…Keling, tartib bilan. Omadli davrlarni esladim-ku, yigitlar... mening oʻtgan mavsumda "So'g'diyona" bilan ishlayotgan vaqtimni. O'zbek ligasida ham Bragantino kabi jamoalar bor edi — qanotlar orqali ketdi, markaz orqada qoldi. Lekin ularning asosiy kamchiligi shundaki, qanotlardagi bo'shliqlarni *ishlatish*dan koʻra, *yopishga* urinardilar. Bragantino esa buni aylantirib yuborgan — 45 ta gol oʻtkazib, ammo 48 ochko bilan yurishlari meni hayron qoldirmoqda. O'tirishib bir choy ichsam, xuddi o'sha vaqtlardagidek bo'ldim. Qanotlardagi bo'shliqlar mavjud, lekin ular ularni *hujum uchun* foydalanmoqdalar. 21 yillik tajribamni so'zlamoqchi edim — ba'zan hisoblash o'rniga, *qanotlarni kuzatib yurish* yaxshiroq natija berardi. Savolim shundaki: yigitlar, qanotlardagi bo'shliqlarni *hujum* uchun foydalanish mumkinmi, yoki bu faqatgina vaqtinchalik yechimmi?