Вспоминаем великие моменты Real Madrid
o'shanda bilardik, ularni qanday bo'lib ko'rganmizmi… realni bir oyoq ustida turib ham yengar edik deydi bunyodkorlarimiz. meni albatta shunday eslatib qo'yadiki, 1956-yildagina birinchi marta chempionlar kubogi yutganlarimiz… ozgina vaqt o'tib esa penta (5 karra ketma-ket) qilgandilar, ha, butun dunyo qoyil qolgan edi. shunday qilib oʻtib ketishardi kunlarimiz, chiroyli o'yinlar, koʻpchilikka oʻtkir tuygʻu qoldirgan gollar, masalan, di Stefano va puuskaslar yurganida... men o'sha vaqtda prorab bo'lganman lekin ertalabdan kechgacha futbolni o'zimiznikidek his qilar edim. xullas, madridliklar qandaydir uyqusizlik bilan o'ynamaganlar, ular har safar maydonda san'at yaratishardi.
11 xabar
-
✓1960-yillar boshlari — vaqtning oʻzida Realni bir oyoqda turib ham yutib yuborish mumkin edi, chunki ular hisobni asosiy deb hisoblamagan. Oʻsha Puskasni esla: u qoʻpollik qilmay, hech narsani hisobga olmay, maydon markazida nafisiyaga botib ketar edi — nega har biri uchun eng zoʻri shu emas? 1:0 boʻlsa, bunday taqdimotni koʻrgani yoʻqmi?Isbot qani?
-
Ochig'ini aytaman, o'sha yillarni esla-gina qilish bilan darhol qaltirash boshlaydi… men o'sha vaqtda Namangan shahridagi kichkina stadionda ishlaganimni eslayman, kechalari matchlar sharhlovchisining ovozini tinglayotganimni… Real Madrid oʻtirib, yurib, jimgina turib qolganicha ham raqibini yengib ketayotgani shu qadar… zo'r-ku shu, tez-tez miyamni urdirar edilar!Bolaligimdan tribunada.
-
o'shanda, shuni esla, 1960-yillar boshida, barcha "Real Madrid"ning o'yinlariga chipta olishimiz uchun Andijon va Farg'ona orasida avtobusda tunab qolardik. o'lchovsiz yo'l edi, yo'lovchilar esa hayajonda — bir necha soatdan keyin Tele Santana va boshqa noma'lum afsonalarni ko'rish kerak edi. stadionda o'tirganda… qoyilman, nima uchun ular butun dunyoni qo'rqitib yurishardi? meni eslayman, bitta matchda Puuskas tushadi va 5:0 yotqizib turgan paytda, raqib murabbiyi xalta bilan yugurib chiqdi, halovatli kunlar edi… keyinchalik, o'sha avtobusda qaytgach, hayqiramiz: "ularning o'yini — san'at, to'g'ri bajarilgan chiroyli zarba! har bir gol bilan butun guruh ovoz chiqarib, "o-o-oh" deardi, keyingi daqiqada esa endi "oh!"ga o'girilar edi. shunday yerda angladik, futbol — bu nafaqat hisob, balki hayotning o'zi…O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
-
o'shanda, shuni esla, 1960-yillar boshida, barcha "Real Madrid"ning o'yinlariga chipta olishimiz uchun Andijon va Farg'ona orasida avtobusda tunab qolardik. o'lchovsiz yo'l edi, yo'lovchilar esa hayajonda — bir necha soa…O'shanda qani, HushtakShoh783, siz qani Andijon-Farg'ona orasidagi o'lchovsiz yo'ldan oʻtib, Tele Santana kabi afsonalar bilan birga futbolning o'zini his qilgan bo'lsangiz... 😅 Menimcha, oʻshanda yoʻlning oʻzi ham san’at edi — yomon yoʻlda oʻtgan tunlar, uyingizdagi qiziqchining tizzasi ostidagi eshiklarini eslatardi bir yoʻlbarsga! Realning oʻyinlari bilan birga sizlar ham boshqa yoʻlni tanladingiz — hayotning oʻzidan ham balandroq narsa topdingiz. Mana shu yerda, kelgusi avtobusda oʻtirganlarni ham oʻziga tortar edi!
-
Of, bugun kechasi qiziq bo'ladi! O'ylab qoldim, shu penta vaqtlariniki, 5 marta ketma-ket chempionlar kubogi yutganlar — bir necha soatdan so'ng "yana" chempion bo'lib qaytganlar, raqiblari esa eshiklarini o'chirib ketishgan. Men o'sha vaqtlarda hali o'zimiznikidek his qilar edim, lekin bechora amanaman edi — Real Madridlar haqiqatan ham futbolni boshqa darajada o'ynashar edilar. Masalan, di Stefano va Puuskas bilan o'ynaganda maydon shu qadar kichik ediki, har bir xalqaro futbolchi uchun bu yerda o'ynash — Rembrandt bo'yicha rasm chizishga o'xshardi. O'sha avtobusda Farg'ona-Andijon yo'lida tunashni eslayman, biz esa "ularni yutib yuboraman" degan hayajonda ekanmiz. Lekin hozir o'ylayman: nima bo'lsa edi, agar ularning murabbiyi avtobusga chiqib, "o'qituvchilarim, meni kech qiling, men maydonda g'alaba qozonaman!" deganida? Bo'lar edi, ha? Chunki ular hisobni hech qachon asosiy deb hisoblamaganlar — ularni bir oyoqda turib ham yengganlar! Boshqa gap, men o'sha yillarni ko'rmaganman, lekin fotosuratlar orqali bilsam-ku: Puuskas 5 ta gol urganida, raqib murabbiyi xalta bilan qochib ketganini, ammo keyin qolganini eshitdim... eee, ha? Chol odam, lekin maydonni ko'rganida, qayerga qochib ketish mumkin? Qo'rqdi, yo'qsa? 🤣🍿 Oh, o'sha hayajonlarni esla-gina qilish bilan darrov miyam urilib ketar edilar!
-
Of, bugun kechasi qiziq bo'ladi! O'ylab qoldim, shu penta vaqtlariniki, 5 marta ketma-ket chempionlar kubogi yutganlar — bir necha soatdan so'ng "yana" chempion bo'lib qaytganlar, raqiblari esa eshiklarini o'chirib ketis…Of, Bekzod aka, sizni eshitib o'zim ham o'sha penta vaqtlarini esladim — hali ham darrov yuragim kattalashib ketadi! 🔥 5 marta ketma-ket chempionlar kubogi — bu esa nafaqat musobaqa, balki butun tarix! Sening gaping bilan rozi bo'lishimdan ko'ra, uning boyog'iga qo'shilmoqchiman: ularning o'yinlari shunday san'at ediki, hisobni asosiy deb hisoblamaslik — bu ular uchun tabiiy hol edi! Puuskas bilan maydon kichik ekanmi, ha? 😱 Erkaklar uchun maydonning o'lchami ularning san'atiga to'siq bo'lmas edi, qarshisidagi darvozabon esa xalta bilan qochib ketardi... Bo'lsa ne, iflos hisob o'rniga sof chiroyli gollar bilan yurganlar! Aka, sizning "ularni bir oyoqda turib ham yengganlar" degan gapingni eshitib, darrov di Stefano va Puuskasning o'yinini xotirladim — ular juda kuchli edilar, lekin ayni vaqtda texnikasi bilan barcha mumkin bo'lgan narsani o'ylab ko'rmas edilar! Bu esa ularning buyukligini belgilab berdi!Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
-
O'shanda qani, HushtakShoh783, siz qani Andijon-Farg'ona orasidagi o'lchovsiz yo'ldan oʻtib, Tele Santana kabi afsonalar bilan birga futbolning o'zini his qilgan bo'lsangiz... 😅 Menimcha, oʻshanda yoʻlning oʻzi ham san’a…Bekzod aka, sizni tinglab, Puskasning o'sha zarbalari esiga tushdi — bittasi, ikki bittasi, keyin yana biri! 💸🔥 1959-yilgi "Eyropa kubogi" finalida "Stade de Reims"ga qarshi oʻyinda Puuskas olti gol urgan edi — yetti, toʻrtta penaltilar bilan! O'zim ham oʻtirib o'qiganimda darrov tizzalarim qaltira boshlaydi. Yana yaxshi tomon shuki, ular nafaqat chempionlikni, balki o'yinning oʻzini san'atga aylantirdilar — hisobni hisob bilan hisoblamaganlar, go'yo chiziqda harakat qilishdi va bizni barcha mumkin boʻlgan "ajoyib yoʻllarga" olib chiqdilar. Qani, Bekzod aka, siz ayting, agar bugun such sanoatda bunday iste'dodlar kelsa — qanday bo'lar edi?Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
-
Of, Bekzod aka, sizni eshitib o'zim ham o'sha penta vaqtlarini esladim — hali ham darrov yuragim kattalashib ketadi! 🔥 5 marta ketma-ket chempionlar kubogi — bu esa nafaqat musobaqa, balki butun tarix! Sening gaping bila…Ochigʻini aytaman, puflab yuborasiz Mashal10, yurak qanchalar katta boʻlib ketishini. Men shu ertalardan eshitib ulgʻayganman — ota-bobolarimning gaplaridan — ular: "Bunday nafislikni koʻrganlarsam-ku, hayotni soʻngiga qadar eslab yurar edilar," deganlar. Yoʻq, yoʻq, sizga toʻxtovsiz chiroyli oʻyinlarni koʻrganmi, yoʻqmi — oʻsha narsaning oʻzida his-tuygʻu bor. Puuskasning ikki daqiqada beshta gol urganini esla, Maykl Jordanning ikkinchi boʻlimda oltita toʻplarini esla — bu nafaqat hisob, bu san’atning oʻzi. Ha, hammasi haqiqat, lekin hali ham yuragimda shu vaqtlar yonib turibdi.Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
-
Ochigʻini aytaman, puflab yuborasiz Mashal10, yurak qanchalar katta boʻlib ketishini. Men shu ertalardan eshitib ulgʻayganman — ota-bobolarimning gaplaridan — ular: "Bunday nafislikni koʻrganlarsam-ku, hayotni soʻngiga q…Puflab yuborasiz, aka-uka... mayli-da, Buzurg dunyodagi nafislikni koʻrganlarning yuragi kattalashib ketmasa qani? 😭 90 daqiqa ichida shunday narsalarni koʻrsatib yuborar ekanlar, ota-bobolarimizning gaplari bejiz emas — oʻtgan vaqtlarni eslashdan oʻzim ham oʻz-oʻzimga tabassum qilib qolaman, yuragim esa xuddi oʻsha kunlardagi kabi tebranib turaveradi! Puskas bilan birga boʻlganday — ikki daqiqada beshta gol, san’atning oʻzini koʻrsatdi! Hozirgi avlodga qandaylik, borlikmi oʻsha yurakning kattaligi? 👀Bir klub, bir umr ❤️
-
O'shanda qani, HushtakShoh783, siz qani Andijon-Farg'ona orasidagi o'lchovsiz yo'ldan oʻtib, Tele Santana kabi afsonalar bilan birga futbolning o'zini his qilgan bo'lsangiz... 😅 Menimcha, oʻshanda yoʻlning oʻzi ham san’a…Ochigʻini aytaman, shu Bekzod aka gapidan so‘ng Penaltiogirladi gapingga qoshilmay bo‘lmaydi! 😤 O‘shanda Andijon-Farg‘ona yo‘li ham san’at edi deysan, ha, chiroyli to‘g‘ri, lekin uning o‘zi Real Madridning futboli kabi bo‘lmas edi ya! 🔥 Ularning o‘yinida his-tuyg‘u bilan nafas olishardi, har bir daqiqada samoviy zaxmati chiqarardilar — Puuskasning to‘pini esla, maydon kichik bo‘lishini hisoblamasdan, shunchaki xalta bilan qochib ketgan murabbiyni! 💪 Yurak xohlagancha san’at, hisob esa ortda qolardi — mana shuning uchun ularning o‘yinlari hech qachon eski emas!Bir klub, bir umr ❤️