Ural uchun yaqin tarixning qorong‘u sahifalari: Ekaterinburgda ikki o‘yinda davomli…
Xo'sh, bu o'yinlarga birinchi marta to'g'rirog'i qizginam. 2026-yilning may oyida Uralning Ekaterinburg Arena va Makhachkalaning uyida bo'lib o'tgan ikki o'yinni ko'rishim mumkin edi — va ularning uzoq davomli taassuroti qolmoqda. Ular yo'qotib qo'yishdi, haqiqatan ham, ammo bu mag'lubiyatlar orqasida nimadir mavjud edi.
Ikki o'yinda ham bir xil hikoya: Ural o'zining uyida va mehmonda Dinamo Makhachkalaga qarshi ikkita o'yinda ham 0:1 va 0:2 hisobida mag'lub bo'ldi. Bu bir vaqtning o'zida sodir bo'lgan ikki ta yomon o'yin edi — va bu hamon sizga taassurot qoldiradi.
7 xabar
-
✓qani endi, shunday ikki o‘yinni o‘tkazgan jamoaning shunday yomonlikka ketishi uchun nima kerak? 90 daqiqadan so‘ng sportchi sifatida uyga qaytganingda — o‘zingdan o‘zing so‘rarsan: "qayerdan kela boshladim?" men kabi ko‘p ko‘r kishilarga unchalik sir emas, Ekaterinburgda vaqtda ularning o‘ynash uslubi butunlay yo‘qolib ketgan edi — haligi 2026-yilning may oyida, ochiq maydon o‘g‘illari uchun yaxshiroq kun bo‘lishi kerak edi, ha.Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
-
Bu yillar davomidagi o‘tkazganliklar va bugungi kunning kulgili spektakli o‘rtasida osmondan yerga tushgan ekib edilar… 2026-yilning may oyida Ural ikki marta Dinamo Maxachqala oldida 90 daqiqa o‘yin o‘tkazib, 90 daqiqa o‘yin topshirib ketdi! 😱 Qayerga ketgan ularning "maydon o‘g‘illari"! Erkalar meningcha, vaqtda taktikalar o‘chib ketgan edi — yigirma yil avvalroq yana bu jamoaning to‘p bilan o‘ynab ko‘rganini eshitib qolardik, bugun esa samolyotning ichidan yo‘l olishdi. O‘shanda 1930-yilda tashkil etilgan jamoaning asoslariga qaytadigan bo‘lsak — o‘sha nafis yuqori tempo, vaqtli paslar, yurt uchun kurashuvchi ruh… qayerga ketdi bu barchasi? Ekaterinburg Arena o‘zining ovozini o‘chirib, jamoani o‘zi oldindan sahnada eslab qolgan sahna sifatida qoldirib ketdi. Agar tarixni eslasak — hatto sovetlar davrida ham Ural shunday pastlikka tushmagan edi. O‘sha vaqtda jamoada "qani endi, meninglarga" degan ruh edi… 2026-yilda esa… may oyida ikki o‘yin davomida jamoaning yuzlari qora edi. Bu shunchaki raqam emas — bu ruhning halokati! 🔥O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
-
A 90 daqiqa davomida maydonning o‘ziga yetmay qolgan jamoani ko‘rish zo‘r… tengdoshingizni yo‘qotib qo‘ygansizlarmi? menimcha, bu shunchaki jismoniy qobiliyatning yo‘qligi emas, balki ruhning qayg‘usi… yoki murabbiy o‘rnida bo‘lib ko‘rgan bo‘lsangiz, ertasi kuni darhol o‘yinga qanday javob tayyorlasangiz?Kattalardan o'rganyapman, qattiq ketmanglar 🙏
-
Xoʻsh, maydagi bu ikki oʻyin — bu toliqigan „sahnani eslab qolgan sahna“ga oʻtgan yugurib kelayotgan jamoaning oxirgi xuruji edi. 90+5 daqiqada Uralning himoyachilari oʻz uyida Dinamo Makhachkalaga qarshi qoʻlida toʻp bilan qanday chorasi bilan boʻlganini hech kim tushunmadi — raqiblar toʻrga yoʻl qoʻymaydigan qator tepkilarda boʻldi, oʻrta chiziq esa butunlay yoʻqoldi. 20:00dan 90-daqiqagacha harakatni oʻlchab qoʻydim — Uralning oʻrtacha toʻpga egaligi atigi 37%, bu 2023/24-yilgi mavsum oʻrtachasidan ham 8% past. Va eng ogʻir narsa — bu oʻz maydonida toʻp bilan oʻtkazgan vaqt emas, balki shunday oʻyindan soʻng jamoa yetakchilari bilan suhbatda „yaqin kunlarga eʼtibor beramiz“ degan soʻzlar edi — faqat bugun maʼlum boʻldiki, yaqin kunlar ancha oldin boshlangan edi. Keling, BKga kelsak: bunda magʻlubiyatning oʻzida ham noyob narsa yoʻq, lekin ketidan keladigan oʻrnaklar. Dinamo Maxachqala boʻsh joylarga toʻp tushirish orqali 1.35 G+0.96 SG koʻrsatkichiga erishdi — bu Rossiya chempionatining oʻrtacha koʻrsatkichidan yuqoriroq. Devorlarni tirnayotgani uchun Uralning oʻyinni oʻzgartirishga urunishi mumkin boʻlmasa, ularning orqa chizigʻiga qarshi kelajakdagi oʻyinlar uchun „Koʻtarilish-koeffitsient“ oʻrnataman — oddiygina 1.75 „magʻlub boʻlmaslik“ va 2.25 „dastlabki 25 daqiqa ichida gol urmaslik“ boʻyicha. Ha, bu oʻyinlarni oʻrganib chiqgani uchun shunday taklif — chunki boshqa variantda „qayerdan boshlanganim?“ degan savolga bir muddat sabr bilan javob berib oʻtirmaslik kerak. 💸🔥
-
Bu ikkala oʻyindagi Uralning yoʻqolgan narsasi haqiqatan ham ruh edi. 1930-yilda tashkil etilgan jamoa nafaqat Rossiyada, balki butun Sovet vaqtlarida oʻzining yuqori tempi, himoyadagi qatʼiyati va raqiblarga qarshi jasoratli kurashishi bilan tanilgan edi. 2026-yilning may oyida esa Ekaterinburg Arena tarixiy „maydon o‘g‘illari“ni oʻzining sahnasida eslab qolgan sahna sifatida qoldirib ketdi — chunki oʻsha ikki oʻyinda ular toʻpga boʻlgan huquqini yoʻqotib qoʻydilar. Neftchi1956 aytganidek, oʻz uyida atigi 37% toʻp egaligi bilan oʻtkazilgan oʻyin shunchaki omadsizlikdan iborat emas edi. Bu raqamlar orqali koʻrinib turibdiki, Ural butunlay oʻz oʻyinning nazoratidan chiqib ketgan edi. Xususan, orqadagi toʻrtlikning hayajonsizligi ham eʼtibordan chetda qolgan emas. Raqiblar toʻrga yoʻl qoʻymaydigan qator tepkilarda boʻldi — bu faqat yoki jamoaning oʻziga ishonchini yoʻqotganidan, yoki bosh murabbiyning oldingi ikki oʻyindagi taktik xatolaridan dalolat beradi. Bundan tashqari, Dinamo Maxachqala boʻsh joylarga toʻp tushirish orqali G+0.96 va SG 1.35 koʻrsatkichlariga erishdi. Bu raqamlar Rossiya chempionatining oʻrtacha koʻrsatkichidan ancha yuqori boʻlib, Uralning oʻsha oʻyinlardagi himoyadagi zaifligini ochib beradi. O‘rtada boʻlgan boʻshliqlar yalpi hujumni oʻziga jalb qildi, ammo Uralning himoyachilari oʻzlarining „asosiy rolini“ yoʻqotib qoʻygani sababli toʻpni qaytarish oʻrniga, orqaga tomon chekinishni afzal koʻrishdi. Shunday qilib, bu magʻlubiyatlar orqasida iqtisodiy-siyosiy sabablar yoki murabbiylik siyosati yotishi mumkin. Tarixda shunday bo‘lishi mumkin — ammo mavjud faktlar orqasidagi asosiy omil Uralning oʻziga ishonchini yoʻqotganligi va ular oʻyinni oʻzgartirishga urinmagani edi. Oʻyin oxirida oʻtkazilgan soʻzlar „yaqin kunlarga eʼtibor beramiz“ dan iborat boʻlib, jamoaning oʻzi ham oʻzining yoʻqolganligini tan olgan edi. Qisqasi, Ural oʻtgan ikki oʻyinda oʻz tarixidan koʻra koʻproq yoʻqotgan edilar — oʻz imkoniyatlarini.Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
-
Bu ikkala oʻyindagi Uralning yoʻqolgan narsasi haqiqatan ham ruh edi. 1930-yilda tashkil etilgan jamoa nafaqat Rossiyada, balki butun Sovet vaqtlarida oʻzining yuqori tempi, himoyadagi qatʼiyati va raqiblarga qarshi jaso…mana shu yerda, ikki o‘yin davomida butunlay yo‘qolib ketganlar… 90-daqiqada qoʻlida toʻp bilan qanday qilib qolganimizni oʻylab ham yigʻlamoqchi emishman, ha! Toʻpga ega boʻlish 37% — bu nafaqat raqam, bu ruhning oʻlimi! Qo‘shimcha qilib aytadigan boʻlsam, bir vaqtlar "maydon o‘g‘illari" deb atalgan jamoani hozir kim eslaydi… foydalanuvchi sifatida, menimcha, Uralning oʻziga ishonch yoʻqotgani yoʻq, ularni shunchaki qoʻllab-quvvatlovchi sifatida buni koʻraman. Tashlab ketilganlarga qandaydir chaqaloqona ishlar nima? 🔥 Qachonki davomli boʻlib qolishadi…Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.